یعنی
گاهی اوقات دلم می خواد رها کنم برم
رها بشم از این همه مسئولیت
رها بشم از این همه زحمت کشیدن
حرف خوردن
دعوا خوردن
جیغ و داد بچه ها
تایم نداشتن
شادی نداشتن
یه دورهمی خانوادگی نداشتن
از خودم دور بودن
از شیطنت هام دور بودن
از آزاد بودن دور بودن
اینهمه حبس و اسارت به من نیومده
من دیگه خیلی وقته خودم نیستم
من دیگه خیلی وقته برای خودم نیستم
و این روزا شدیداً به رها کردن و رفتن از این اسارت فکر میکنم
و خودم رو دعوت میکنم به صبر و صبوری
خدا هم قربونش برم هی سخت ترش می‌کنه این امتحان
لعنتی رو
نمی دونم چه کار کنم واقعا من خیلی جاها راه میام
ولی شریک زندگیم نه

همشون همینن بابا
شهر من ۶ صبح می‌ره باشگاه تا ۸ بعد می‌ره نمایشگاه تا ۱۲ شب لقمه صبحونه بگیرم وعده بعد باشگاه تخم مرغ سیب زمینی ماکارونی بذارم ناهار بپزم بذارم بچرو نگه دارم خونه تمیز کنم ظرف بشورم شبم بیاد شام بخوره بگه بیهوشم بکپه همشون ی ع......نن بابا آخرم میگن تو حساسی مگه همه زنا نمیکنن کلا مرد جماعت فکر می‌کنه فقط خودش کار می‌کنه

من همش به مادرم میگم خوش به حالتون که توی دوره ای زندگی کردین که گوشی موبایل نبود کانون خانواده ها گرم تر بود و صمیمیت زن و شوهرا بیشتر . کاش الآنم همونطوری بود 😓😓

وای مثل من بریدم دیگه ته ته خطم

آه دقیقا حرف دل خیلی از زنهای ایرانی رو زدی تا بچه میاد دیگه خیلی راحت خودمون رو فراموش می‌کنیم

منم دقیقا خستم خیلی خسته

من به خاطر موارد مشابه چهاربار اقدام به خودکشی کردم

همه ی زنان ایران همینن 😔

چقدر منی😔

عزیزم چرا ی سفر نمیری ی مدتی ؟
ی چند روزی برو سفر با بچه پیش خانوادت تا حوصله ات جا بیاد

حرف دل خیلیامون

منم دارم خفه میشم حرف که میزنم همه نصیحت میکنن آدم درک نمیکنن داغونم از درون واقعا

چقدرررر حرف دل منو زدی منم الان دقیقاااا به همین نقطه رسیدمممم😮‍💨🥺❤️‍🩹