چه بگویم از دلم ..
دلی ک با کوچک ترین سخن میشکند
و با کوچک ترین سخن شاد .
چه بگویم از خودم از منی ک با خودم هم رو راست نیستم نمیدانم حالم خوب است یا نه
کمی که مینگرم پی میبرم که خوشبتم.
پاره ی تنی دارم ک دلیل ادامه ی زندگی من است، همسری دارم ک از خودم به من نزدیک تر است .
بخواهم حقیقت را بگویم همین همسر است که دلم را بیشتر میشکند
با کوچک ترین سخن و بی توجهی از سمت او قلب من لطمه می‌بینید.
دوستش دارم آری اوست که به من میفهماند عشق چیست آدم مغروری که گاه مهربان است و گاه سرد تر از یخ می‌شود .
گاه دستانش را ک میگیرم گرمایش همه درونم را می‌سوزاند و گاه سرمایش به اعماق وجودم نفوذ میکند و این منم که مییمرم!!
عشق چنین است مگر ؟
گاهی با من بد تا میکند مگر میشود با عشق خود چنین بد تا کرد !؟
گاهی برایش مهم نیستم و به چشمان زیبایش نمیایم انگار ک وجود ندارم .
گاهی ...
ولی من با وجود تمام بدی و خوبی هایش دوسش دارم انقدر که نمیتوان وصفش کنم و بگذار این چنین عشق مارا بسوزاند ...



پایان.

یاد آنشرلی افتادم🤣🤣🤣
دل نوشته ات قشنگ بود ولی بیخیال رفتار مردا باش. اونا نمیدونن با خودشون چند چندن دیگه چ برسه ب ما

من از زندگی با تو خسته نشدم...
از بی‌محبتی خسته شدم.
از اینکه همیشه من باید بسازم، من باید آرام باشم، من باید بفهمم...
ولی هیچ‌وقت کسی حالِ منو نپرسه.
محبتی که یه روز پناه دلم بود،
الان شده یه آرزوی دور...
من از دعواها خسته نیستم،
از سردیِ سکوت بینمون خسته‌ام...
کاش بدونی سکوت من یعنی دارم کم میارم،
یعنی هنوز دوستت دارم، ولی دیگه توان ندارم 💔

خودت گفتی