امروز از صبح سر پسرم داد زدم بسکه خون به جیگرم کرده از وقتی زایمان کردم صبح ها خودجوش راس ۷.۳۰الی ۸پا میشه انگار میخاد بره مدرسه بعد دیگه می‌چسبه به من بیا بازی کنیم غروب بردمش پارک قسمت پارک بادی بسته بود یه لنگه پا وایستاده بود اونجا که بریم اینجا هر چقدر میگفتم بستس انگار نه انگار تمام مردم پارک صدای مارو شنیدن فقط میگفت بریم اینجا هر کی رد میشد میگفت آقا پسر بستس باز میگفت بریم اینجا آخر سر چن تا زدم تو صورتم و رفتم که دنبالم بیاد بازم نمیومد اومده بود منو می‌کشید خیلی خسته شدم خیلی دارم دیونه میشم الانم که میخابه عذاب وجدان میاد سراغم

با شوهرت صحبت کن بگو اگه این لجبازی کنترل نشه کار میکشه به دکتر و‌دارو که تو‌این سن اصلا خوب نیست برای کنترلش هم به کمک تو نیاز دارم
روزی یکی دو ساعت ببرش بیرون جای پولی هم نه
فقط ببر خیابون ببر فضای سبز
بزار از هم دور باشید چند ساعتی
احتمال زیاد حسودی هم داره میکنه به بچه بعدی از اونه

کاش روزی یکم حتی شده یک‌ساعت یا نیم ساعت شوهرت ببردش بیرون تو خونه استراحت کنی با فسقلی اعصابت اروم‌بشه

این اقتصای سنشه
بچه منم از این رفتارا داره
نمیگم کارت بد بوده نه چون برا هممون پیش اومده و هممون عصبی شدیم
کاش میزاشتی یک سال دیگه حامله میشدی اینطور توانت برا این بیشتر بود

درکت میکنم منم امروزی شهربازی این داستان و داشتم زدمش الآنم قلبم در دمیکنم ازعذاب وجدان

باید حواسشو به جایگزین شیفت کنی اینجور وقتا
حالا یا خوراکی یا یه عامل تشویقی ک برات مقدوره مثل آب بازی یا مثلا بدو بدو یا خونه کسی ک دوست داره هربار هرکدوم برات ممکنه

من به تو گفتم ببر روانپزشک کودک دارو بگیر گوش ندادی این خشمو لجبازی دارو میخواد

واای منم خیلی امروز از دست دوقلوهام تا مرز جنون رفتم کیه میخاد دست از اینکار بردار خدا داند

میدونم چی میگی اصلا عذاب وجدان نداشته باش ماهم آدمیم بالاخره از کوره درمیریم دختر منم الکی لج و بهانه میگیره یوقتا همینجوری زبون نفهم میشه کاری نمیشه کرد تا بگذره این سنشون

عزیزدلم اگه حامله ای و دست تنها کاملا حق داری . از این ب بعد تنها اصلا نبرش بیرون من هنوزم جرات نکردم تنهایی ببرمش بیرون بس ک اذیت میکنه کمر درد میگیرم

عزیزززمممممم🥺🥺🥺