چرا همه باید نظر بدن در مورد بچه حتی آدمای نزدیک بهت نه منظورم فامیل شوهر . الان برف اومده طرف میگه ببرش بیرون بذار طبیعت ببینه برف ببینه واسه رشدش خوبه . بابا خب منم می‌دونم بچه باید بره بیرون ولی تو این اوضاع آنفولانزا باز سرماش بدم آخه. بعدشم از اون طرف مبرم عذاب وجدان میگیرم که مامان کافی نیستم واسه بچم کم میذارم

خدا لعنتشون کنه نمیخوان خوبی کنن میخوان فضولی کنن اولش خیلی اعصابم خرد میشد ولی دیگه بیخیال شدم چون فایده نداره شیر جوش میدم بچم گناه داره من راضی ۱ سال تو خونه باشم ولی بچم سرما نخوره چون خیلیییی سخته آدم بزرگ که مریض بشه زبون داره بگه حالم بده میتونی قرص بخوره هزار تا چیزی ولی بچه کوچیک نه این طور نیست خیلی سخته واقعا سخته

اصلا حرف کسی برات محم نباشه هیچ نمیتونی در دهن مردم رو ببندی منم همینم همه بهم میگن برو مسافرت از بس دورم آدمای احمق وجود داره ولی من گوش نمیدم چون میدونی چی محمه محم اینه که بچت سرما نخوره اذیت بشه خودتم اذیت میشی اونا که قرار نیست ازش مراقبت کنن اتفاقا اصلنم عذاب وجدان نداره خیلیم خوبه هر کسی اختیار زندگیشو داره اگه بخوای همش حرف دیگران رو گوش کنی بی چاره میشی ولشون کن یه گوش در باشه یکی هم دروازه

عزیزم اینقدر به حرف بقیه گوش نده خودت مادرشی هیچکس بیشتر از خودت به فکر بچت نیست من تو این وضعیت آنفولانزا من به شخصه حاضرم ۳ ماه آینده رو تو خونه بشینم که دخترم‌سرما نخوره حالا هرکی میخواد هرچی بگه بچه الان ۳ ماه یا ۵ ماه نمیدونه ک برف و بارون چیه سرما بخوره خودت فقط اذیت میشی

عزیزم همون ادما اگه بچت مریض بشه بازم حرفی برای گفتن اونوقت برمبگردن میگن یعنی واقعا بچه به این کوچیکب و بردی تو برف میخای بچت برف ببینه ببرش سر پنجره بزرگ نیست کن حتما باید لمس کنه تاحالیش بشه این هنپز کوچیکه ببر سرپنجره تو هرچقدم براس لباس بپوشی ولی وقتی بادبره تو دماغش دیگ کاری نمیتونی بکنی بزار هرکی هرچی دوست داره بگه منم دیشب بخاطر حرف دیگران کلی گریه کردم ولی من خیلی مقاومت میکنم حالا بعد یه مدت یکبار مسه دیشب میترکم گوش نده توخودت بهترین مادر دنیایی برلی بچت هرکاری که خودت صلاح میدونی و دوست داری براش انجام بده

خب حتماک نباید جایی ببری ک ویرووس هست لباس مناسب بپوش ببرش توحیاط خونه یا با باباش برید جایی ک تفریحیه وبرف هس ببینه دیدن طبیعت تورشد بچه خوبه