من اصلا دوست نداشتم هم سنو سال پسرم تو خانواده داشته باشیم به خاطر مقایسه کردنای اطرافیان و فرق گذاشتن پدر بزرگ مادربزرگ بخاطر همین زمانی باردار شدم که میدونستم خواهر برادرامون دیگه بچه نمیخوان
شانس گنننند من هردو طرف هم سمت خودم هم سمت همسرم ناخواسته باردار شدن و الان حتی خودمم همش تو ذهنم مقایسه میکنم و چون بچه خواهرشوهرم شش ماه کوچیک تره پدر شوهرم یکسره بغلش میکنه میگه کوچیک تره ضربه میزنن بهش فلان
و پسر منم عااااشق پدرشوهرمه وقتی میبینه همش اون بچه بغل پدرشوهرمه اذیت میشه بچم
و من مثال بارز هرچی بدت میاد سرت میادم

حالا چون کوچیکه اره مقایسه پیش میاد
اما۳سالشون ک شد خداروشکرمیکنی که همسن وهمبازی داره

حالاهم بی خیال باش کاری نمیشه کرد

خیلی بده حالا خداروشکر اشنای ما راه دوره ۴ماه از محراب کوچیکتره

اتفاقا خیلی بهترشد ،بچت لوس و مظلوم بارنمیاد... میره تو جمع بچه ها اب دیده میشه

خیلی حس بدیه منم تجربه دارم

دقیقا خیلی بده
پسر منم با پسر جاریم ی ماه فاصلشون هم خودم هم اطرافیان در حال مقایسه ایم از همون اول خیلی اذیت شدم سر این موضوع

دقیقا منم همیشه بدم میاد بچه همسن و سال دورو بر باشه ، ناخواسته مقایسه میشن از همون حالتهای بارداری تا آخرش ولی وقتی چندسال گذشته باشه از بچه کوچیک داشتنشون دیگه یادشون نیست دقیق کی راه افتاد و کی حرف زد، اولی رو که قسر دررفتم ایشالله بعدی با کسی همزمان باردار نباشم 😅

به جنبه مثبتش فکر کن که هم بازی سن و سال خودش داشته باشه مهارت های ارتباطیش قوی تر میشه. با بزرگترها بازی کنه یک سری چیزها رو یاد نمیگیره .
خودت گفتی دیگه که الان خودتی که اول از همه مقایسه میکنی
منم جاریم بچه اش از دخترم یک ماه کوچیک تره و میفهمم چی میگی .اما هرررر بار مقایسه میاد سراغم میگم بچه ها با هم فرق دارن چون پدرمادرها با هم فرق دارن ...