به خدا خسته شدم انگار از نوزادی طالع منو با بدبختی و سنگینی بستن اصلا یادم نمیاد از ته دل کی خندیدم کل ۲۷سال زندگیم با غم و ناراحتی گذشت خودمم نمیدونم دلیلش چی بود همش ناراحتم همش کسل و بی انرژی کارای خونرو به زوووور انجام میدم اصلا مادری نکردم واسه بچم حتی یه بارم باهاش بازی نکردم نزدیک ۲ساله هم شدیدا از رابطه جنسی بیزار شدم الان ۵ماه که اصلاااا نداشتم خدایا من خییلی بدبختم دکترم رفتم بهم دارو داد تاثیری نداشت عوارضشم چاقی و سرد شدن از شوهرم بود نمیدونم چکار کنم به قرآن این ۲۷ سال زندگیم الکی گذشت شوهرم هرسری میگه بریم بیرون بهونه میارم اونم خسته شده دیگه امروز صدام می‌کرد آجی چون عین خواهربرادر شدیم توروخدا بیاین یه چیزی بگین با گریه دارم مینویسم خیلی خستم

برو پیش یه تراپیست خوب که بهت یاد بده چطوری حال تو حوب کنی

بیشترش اینه که واقعا تلقین کردی به خودت که من بدبختم...ببین یه ادم اگه یک هفته بگه من چقد بدبختم واقعا بد بخت میشه اگه همش به خودت تلقین کنی من بیزارم از رابطه این حس در تو به وجود میاد سعی کن حتما ورزش کنی قرص تیروئید رو به موقع بخور وسعی کن با دوست همسایه رفت امد داشته باشی کم کم زندگییت به روال برمیگرده..‌به خدا ادمایی دیدم یه مشکلاتی دارن که اگه بشنوی سرت سوت میکشه ولی میگن میخندن

افسردگیت ودرمان کن قبل ازاینکه زندگیت وشوهرت وازدست بدی

عشقم
تیروییدت رو چک کردی؟