قبل از بچه دار شدن اصلا فکر نمیکردم بخاطر یه بچه بخوام آرزوی مرگ کنم
یجا میریم انقدر خراب کاری و جیغ و داد میکنه گریم میگیره
برگشتنی هم لباس نمیپوشه و فقط لگد میزنه و جیغای بلنننند
دیگه نمیکشم

دخترمنم همینجوریه دیگه نمیکشم الانم به زوردارم میخوابونم ازخستگی واعصاب خوردی دارم گریه میکنم من اصلاشوهرمم کمکم نمیکنه ازیه طرف سرماخوردگی دارم جونی برام نمونده

پسر منم قبلا این طوری بود چ قد عذاب میکشیدم

وای دختر منم هر جا میریم نمیمونه میگه بریم کوچه میری میگه بریم یجای دیگه یجا بند نمیشه منم روانی شدم یه چی هم میگی فقط جیغ گریه سرشو پاهاش میکوبه زمین همه نگاه میکنن منم کم آوردم یجوری آدم خجالت میکشه غذا هم نمیخوره جیششو نمیگه نمیخوابه فقط پرخاشگره و بکوب گریه منم عصبی و روانی شدم

عزیزم. حتما از مشاور کمک بگیر، دیگه این سن شیطونی، با بازی و گول زدن باید حواسش پرت کنی