سلام مامانا خسته نباشین
چندروز دیگ تولد دخترمه البته تولد نمیگیریم میریم آتلیه چنتا عکس یادگاری داشته باشیم
من انقد تو خونه موندم و هیچ کاری برا خودم نکردم اعتماد بنفسم خیلی پایین اومده
دلم میخاد برم مث قبلنا موهامو کراتین و لایت کنم
دخترم پیش مادرم میمونه ولی نمیدونم خودم چمه حس عذاب وجدان میگیرم وقتی از دخترم جدا میشم حس میکنم اون حتما ناراحت میشه از نبود من،تو این یکسال تقریبا همش سعی کردم پیش خودم باش و جایی بدون اون نرم
شما هم اینجورین؟چیکار کنم بنظرتون

منم دخترم یکسالش کسی پیشم نیست پیش باباش هم سختم ولش کنم ..موندم از طرفی خودمم سختم که چند ساعت بخوام ولش کنم چون خیلی وابسته من هست .منم همش خونه پارسال تالا دلم ی رنگ ولایت میخات نشده

طبیعیه، ولی سعی کن هم خودت را و هم بچه ات را عادت بدی اینطوری بچه هم زیادی وابسته خودت میشه و دیگه بعد که بزرگ تر شد و یه کار اضطراری برات پیش اومد اون خودش دیگه پیش کسی نمیمونه، منم مثل شمام ولی سر پسر قبلی من تا 3 سال بیشتر خونه نشین بودم یا همه جایی نمی تونستم برم چون همش پیش خودم بود، بعد دیدم هم خودم خیلی اذیتم، هم بچه ام حسابی وابسته شده بود اگه تا دم در میرفتم گریه می کرد بعد رفتم کلاس پدرم که باهاش آروم تر بود میومد پیشش دو، سه روز اول دلشوره داشتم آروم نبودم بعد دیدم نه اتفاقی نیافتاد بچه هم خواب لود من که میومدم تازه بیدارشدن بود دیگه کم کم هر دو بهتر شدیم

ن خب ادم نیاز داره ک بخودش برسه ک خوشحال باشه و ب بچشم با دل شاد رسیدگی کنه عذاب وجدان نداره

طبیعی چون کلا پیشش بودی .. جالا توک ممانت پیشته چرا گذری دخترتو پیشش نمیزاری بری بیرون

انقدر ب خودت سختی نده من پیشمامانم یا حتی بابام بذارم خیالم راحته سر پسرم اوایل اینجور بودم بعد دیدم حال خودم بهتر میشه و بیشتر از من مراقبشن