۱۰ پاسخ

بله ما هم
با این همه فشار زندگی و این حجم از اعصابی ک بچه‌ها از آدم خرد میکنن مگه میشه هیچوقت دعوا نکرد.
از دل خودش دربیار و باهاش صحبت کن

وای نکن تاثیر تو آینده بچت می‌زاره

ببین دعوا طبیعبه
اما با دوتا اصول
یک اینکه به حق باشه. مثلا یه کار بدی کرده باشه که ما عصبی باشیم. آگاهانه زده باشه ظرف شکسته باشه و ما قبلش چندبار تذکر داده باشیم!
دوم اینکه تنبیه بدنی باید جوری باشه که برای بچه بار روانی نداشته باشه. مثلا توی صورت بچه نمی‌زنیم. گوشش رو نمیپیچونیم و....
من خودم یا پشت دستشون میزنم یا یه قاشق چوبی دارم پشت باسن شون میزنم. دردشون هم نمیاد.
این قانون هارو گذاشتم که اگرررر از کوره در رفتم و زدمشون از این چارچوب خارج نشم🥲

آره بعضی وقتا
اما سریع ازش معذرت خواهی میکنم و بعدش کارژ یا بازی ک دوست داره رو باهم انجام میدیم

آره متاسفانه😔

عزیزم من دعواش نمیکنم ولی تو خودم میریزم ، آنقدر پر شدم که هر لحظه در حال انفجارم ، هر موقعیتی گریم میگیره .

بله مگه میشه بخاطر کار بد و اشتباهی که هزاران بار قبلش توضیح دادیم عصبانی نشیم.غیر ارادیه.

اره عزیزم. بالاخره ما هم آدمیم عصبانی میشیم فشار اقتصادی و روانی زیادی رومونه .از دلش دربیار .

هیچی نگو خواهر منکع روانی روانیم

اره خیلی خرم اخر شب همش بوسش میکنم وقتی خوابه

سوال های مرتبط