چقد حس بدیه.حاملگی اولم استراحت مطلق بعدش بچم بدنیا اومد فهمیدم مشکل داره ۱۰ماه زجر کشیدم اخرم رفت.بعد دوسال الان باردار شدم توی۲۰هفته سرکلاژ شدم از خونم دربه در از شوهرم دور.خونه داداشم مث یه مرده افتادم تا یه لقمه غذا جلوم بزارن هیچکسم نیست بهم برسه جز مادر ۷۰سالم.حالم بده خدایا کمکم کن بهم صبر و تحمل بده خودت میدونی بی کسم

من زنداداشم سرکلاژی بود و استراحت مطلق ولی جایی نرفت جز خونه خودش فقط غذا درست میکرد استراحت میکرد شما هم مجبور نیستی بری اونجا که اینجوری اذیت بشی گلم

انشالله این روزای سخت میگذره بچت سالم بغل میگیری عزیزم صبر کن و دعا کن

خونه خودت میموندی مامانت میومد من خومه خودمم یک روز مامانم میاد یک روز خالم میاد نوبتی کردن غذا درست میکنن میرن

به نظر من خونه خودت بمون در حد غذا درست کردن فقط پاشو بقیه اش هم استراحت کن غذا چند وعده ای درست کن از بیرون هم گاهی سفارش بده اینجوری به نظرم راحتری

مشکل بچه اولت چیبود عزیزم 🥲🥲

عزیزم انشالله خدا کمکت کنه شرایط خیلی سختی رو میگذرونی . میگذره به سختی ولی بدون موقته خوب میشی

همیشه ک اینجوری نمیمونی ایشالا با دل خوش نی نی تو بغل میکنی میری خونه خودت

درخواست بده عزیزم

شوهرت نمیاد سر بزنه؟

ایشالا روزای سخت میگذره و یک نی نی سالم بغل میکنی عزیزم.

🙌🥰👩‍❤️‍👩

عزیزم همون خدایی که نی نی رو گذاشته تو دلت مراقبت هم هست، ان شاالله بعد از به دنیا اومدنش این سختیا یادت میره😍

شوهرت کجاس؟
مادرشوهرت؟

چرا از شوهرت دوری عزیزم؟