بچه ها این متن و دلی مینویسم واسه کسایی که حاملگی سخت و پرخطر دارن
من آدم مذهبی نیستم فقط میدونم یه خدایی وجود داره که خیلی خیلی مهربونه من فهمیدم معجزه هنوز هم اتفاق میوفته حالا تو زندگی هر کس به یه نحو خاصی
من بارداری اولم ۵ هفته اینطورا که بودم لکه بینیام شروع شد و گفتن هماتوم داری استراحت مطلق باید بشی چون لکه بینیم زیاد بود دائم سونوگرافی بودم شاید اگه بگم تو یک ماه حداقل بین ۲۰ تا ۳۰ بار سونو شدم دروغ نگفتم
غربالگری اول هماتوم برطرف شد طول سرویکس ۴۱ بود
غربالگری دوم طول سرویکس ۱۱ شد😐 دکترم اصلا نمیتونست باور کنه و چون دهانه رحم هم باز شده بود گفت نمیتونم سرکلاژ کنم و فقط برام پساری گذاشت و استراحت مطلق
دو هفته بعد طول سرویکسم ۸ شده بود یعنی حدود ۲۰ هفته و من کاری از دستم بر نمیومد به شدت افسرده شده بودم فقط نذر و نیاز میکردم و دعا میکردم حداقل به ۲۸ هفته برسم چون شنیده بودم امکان زنده موندن بچه از ۲۸ هفتگی تقریبا هست
من ۲۸ هفته رو رد کردم یه کم خیالم راحت شد ولی تو ۳۲ هفته و سه روز زایمان کردم با اینکه خیلی ترسیدم ولی خدا بهم لطف کرد و یه پسر نانازی بهم داد یه سری مشکلات کوچولو کوچولو داشت ولی خیلی شرایطش بهتر از چیزی بود که فکر میکردم و تمام این فقط میتونست تو شرایط من معجزه خدا باشه
حتی پسرم با اینکه وزنش کم بود تو دو ماه و نیمگی کرونا گرفت ولی با کرونا هم جنگید و منو خوشبخت ترین مادر دنیا کرد
همه اینارو گفتم که بگم معجزه ها هنوزم اتفاق میوفتن و اینکه خدا بنده هاشو دوست داره تنهاشون نمیزاره شاید یه زمانی اتفاقی بیوفته که برامون اذیت کننده باشه ولی خدادبرامون جبران میکنه همه چیو بسپارید به خودش❤️

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط