۸ پاسخ

سخته واقعا بخاطر همین من بخاطر شرایط روحیم و کم حوصلگی خودم برای بچه داری فاصله بچه مو زیاد گذاشتم پسرم ۱۷سالشه والآن دخترم ۵ماه ست اینجوری از بچه اولم راحتم احتیاج به کمک و توجه نداره واذیت نمیشم بلکه خیلی هم کمک حالمه اون نباشه اصلا نمیتونم

پسر منم همینه اصلا تو ماشین اروم نمیگیره

منم این روزا رو گذروندم درکت میکنم تابستون پسرم دوماهش بود همه دسته جمعی رفتیم پیک نیک اون روز پسرم انقدر جیغ زد انقد گریه کرد هوا گرم بود همه نشسته بودن دورهم من رفتم تو ماشین کولر زدم فقط به شوهرم میگفتم برررریم من یه لحظم نمیمونم انقد گریه کردم افسردگی هم گرفته بودم اصلا داغون بودم همه داشتن خوش میگذروندن من تو ماشین داشتم حرص میخوردم ولی گذشت الان خداراشکر پسرم بهتر شده بیشتر همکاری میکنه

شیر خشک بده بهش عزیزم در کنار شیر خودت انرژیت نیفته

مام همینیم خاهر
تازه ماها ک دست تنهایی داریم میگذرونیم واقعا تا مرز فروپاشی میریم🤣🤣

ویتامین‌هاتو کامل بخور خیلی توی خلق و خو تاثیر داره
برای دختر بزرگت وسایل کاردستی بگیر سرگرم بشه
کتاب قصه و ... براش بگیر

ماهم همینیم یه روز بهتر یه روز سختتر فکر نکن فقط خودتی هممون همین شرایطو میگذرونیم عزیزم

عزیزم حق داری منم شرایط شمارو دارم
ولی سعی میکنم یه روتین مشخص برای خودم داشته باشم

سوال های مرتبط