کسی مثل من بوده؟هرروز دارم به روزای قبل بچه داری و بارداری فکر میکنم چقدر خوب بودن راحت بودم بااینکه دخترمو خیلی دوست دارم ولی باخودم میگم کاش برگردم عقب و بچه دار نشم ،هرروزم رو فقط به زور میگذرونم که بگذره و میزنم زیر گریه

امروز من دقیقا همینجوری گذشت
بعد سه ماهگی خیلی بهتر شدم، کمتر این حس میاد سراغم
ولی خب روزایی که خیلیییی نق میزنه و گریه میکنه به این حالت میرسم دوباره

درسته سخته آدم دیگه برا خودش نیست هیچ وقت آزادی نداری اصلا نمیتونی بخودت برسی حتی یه حموم راحت نمیتونی بری ولی با وجود همه اینا من روزی هزار بار بخاطر وجود دخترم خدا رو شکر میکنم صد بار هم به عقب برگردم بازم بچه دار میشم
ولی فعلا همین یدونه تا ۱۰ سال برام کافیه😅🤣 تا ببینم بعدش خدا چی میخواد

زیاد بخودت فشار نیار عزیزم نرماله
فیلم که نیست زندگی واقعیه قطعا تغییرات یهویی همه رو شوکه میکنه
همه که قرار نیست مثل هم باشیم یکی زود تطابق پیدا میکنه یکی دیر
تو هنوزم و تا همیشه برا دخترت بهترین و مهم ترین کسی هستی که باهاش آشنا شده
عذاب وجدان نداره که
گاهی خود منم دلتنگ دوران مجردیم حتی میشم عادیه ...

منم دقیقا این حسو دارم و حالا هی با خودم میگم محاله بچه دوم بیارم دوبارخ این مراحلو طی کنم خیلی کسل کننده اس خیلی خسته میشم تنهام صبح تا شب🥺

اره منم همش دلم تنگ اون موقع میشه،خیلی راحت بودم ،دلم برای خوابیدن اون موقعم تنگ میشه ،الان میگم کاش وسط درس باردار نمیشدم درسمو تموم میکردم بعد باردار میشدم چون هرجور که فکرشو میکنم دلم نمیخواد دخترمو هی بزارم بقیه بزرگ کنن و من برم پی درسم

کاش کاش
ناشکری نمیکنم اما کاش دنیا نمی اوردمش

عزیزم ناراحتش نباش من فقط دارم به این فکر میکنم که زودتر برسم به شما بچم یکم جون بگیره

کسی پیشت هست؟
یاحداقل همسری داری ک درکت کنه؟
اینا نشونه هایه افسردگیه بعداز زایمانه

ن اصن بچه داری خودش خیلی شیرینه ب این چیزا فکر نکن گلم روبه ب آینده ت پیش برو