اونایی که تازه زایمان کردین ایا از بچه داری لذت میبرین؟نمیدونم بخاطر افسردگیمه یا نه ولی من الانم سردرگمم ،با کوچکترین گریه بچم استرس میگرم خودمم باهاش گریه میکنم همش استرس دارم ،وقتی باردار بودم لحظه شماری میکردم برای بچه داری اما راستشو بخاین الان این حس همش شده استرس شایدم بخاطر شوک زایمان زود رس و سختی هایی که سر بستری شدن پسرم کشیدم هست نمیدونم در کل من حال روحی خوبی ندارم همش تظاهر به خوب بودن میکنم پیش شوهرم و خانواده ام درصورتی که من روحی و درونی خوب نیستم🥲😔

ادم حق داره یه وقتایی کم بیاره
مخصوصا اینکه بچه ی اولتم هست
منم سر بچه ی اولم فوق العاده استرسی بودم
مدام باهاش گریه میکردم
دست هیچکسی نمیسپوردم همش با خودم بود
به کسی اعتماد نداشتم ..
ولی سر بچه ی دوم ادم بی خیال تر میشه و با تجربه تر
با همه ی سختیاش زود میگذره و ادم تو حسرت اینکه چرا بیشتر لذت نبردم

فقط باید بپذیریم چیزی رو که الان هستی و اتفاق افتاده بخاطر همین چیزاست که میگن بهشت زیر پای مادران تا مادر نشی نمیفهمی چقدر باید از خودگذشتگی کنی و چقدر خسته میشی فقط اینو بدون این روزا دیگه تکرار نمیشن بچه تو الان به تو احتیاج داره به آغوشت...بزرگتر که بشن دیگه این لحظه ها تمومه
طبیعیه که استرس بگیری بچه اولته فکر کنم تجربه نداری...مثل اون بچه که بار اولشه زندگی میکنه...مثل یه کاغذ سفیده...

دروغ چرا نه
بنظرم آدم باید زنانگی خیلی قوی داشته باشه که از این چیزا لذت ببره که من اصلا زنانگی تو خودم نمیبینم بخاطر شرایط شغلیم همیشه مردانه بودم
البته شرایط روحی تو کاملا تاثیر داره من تو بچه اولم خیییییلی بدتر بودم و خب الان چون مادرمم کمکم هست با وجود یه بچه دوساله شرایط و حال روحی بهتری دارم و خب شایذ تجربه بیشتری نمی‌دونم ! الان بیخیال ترم ولی حالت های شمارو کاااااملا درک می‌کنم شاید به همین دلیل هم هست سعی می‌کنم تاپیک هارو حتما جواب بدم چون نمیخام کسی اذیت‌هایی که من کشیدم رو تجربه کنه چون هرجی سر من آمد از بی تجربگی بود
ولی همین که حتی تظاهر به خوب بودن میکنی عالیه به شرطی که مدام به خودت تلقین کنی حالت خوبه وگرنه بیشتر ضربه میخوری چون همه فکر می‌کنن خوبی و نمیفهمن نیاز به کمک داری

ای جانم عزیزدلممم، اینا همش بخاطر زایمان و هورمونامونه، منم الان بچه سه روزم زردی گرفته و دکتر گفت بالاست باید بستری بشه ولی ما دستگاه گرفتیم و بچم بیقراری و ناارومی میکنه و خیلی حال روحیم گرفتس. امیدوارم زود خوب بشه😔😔

منم مثل شمام

بنظرم باید از همسرت مخفی نکنی من واسش توضیح میدم ک حالم خوب نیس بیشتر بغلم میکنه .میبوسع و محبت میکنه و در کارها کمک میکنهو من بهتر میشم
شما هم نوضیح بده گلم چرا از همسرت مخفی میکنی ...

بچه اول اینطور من سر پسرم دایم و الاسترس بودم افسردگیهم گزفتم همش دلم گریه میخواست زود عصبانی میشدم و...
شکر سر دخترم اونجوری نشدم

طبیعی اینا
منم همینجورم روزای اول ک گریه میکرد سیرنمیشد شیرم ندارم من میشستم گریه میکردم الان با هرچیزیش استرس میگیرم ولی اینا همه طبیعی

درست میشه عزیزم حق داری روزهای سخت پراز استرس داشتی
اما لازم نیست تظاهر به خوب بودن کنی خودت باش بزار بفهمن حال روحیت خوب نیست ک یوقت اگر کم اوردی،یاخوب نبودی متوجه باشن نه اینکه جبهه بگیرن
پس بزار بدونن اشفته و پرازاسترس هستی هنوز

تسلیم شدم بعصی لحظاتش آره خوبه واقعا🫠

من که چند ساله بچه نداشتم یهو بچه آمد تو زندگیم خیلی سردرگم بودم ولی الان عادت کردم جونم بسته به جون دخترمه

درست میشه به مرور اولش خیلی سخته واقعا ولی بهتر میشه مطمئن باش بستگی به خودت داره ب چیزای خوب فکر کن