دوستان عزیزم میخوام شرح یک روز عادی از زندگیمو براتون بگم نظرتون رو بگین ،به نظرتون من دارم کم کاری میکنم و وقتمو درست استفاده نمیکنم یا چی؟
اخه اینجا مامانایی رو میبینم که ماشالا خیلی فعال و پرانرژی اند به این فکر افتادم شاید من واقعا دارم کم میزارم🥲
صبح ها پسرم ساعت ۸تا ۸.۵ بیدار میشه منم شروع میکنم براش صبحانه اماده کردن و صبحانه دادن(دیگه اگه نی نی دارین خودتون میدونین همین خوردن یک وعده ی غدایی بچه ها چقدر طول میکشه پسر منم بدغذاست😮‍💨)معمولا تا ۹تا ۹.۵ طول میکشه بعدش پسرمو با کارتون یا یک بازی سرگرم میکنم و میرم سراغ آشپزخونه م ظرفا رو میشورم اگه باشه گازو تمیز میکنم و اگه لباسی باشه ماشین میندازم کارای اولیه نهارو انجام میدم و خورشتمو بار میزارم بعد با پسرم بازی میکننم(نقاشی کشیدن،کتابخوندن،قایم موشک،لگو چیدن و..)که تا ۱۱تا۱۱.۵طول میکشه این وسطا هم بهش میان وعده میدم،این پروسه هم تا ۱۱یا۱۱.۵طول میکشه بعد وقت چرت ظهر آقا میشه که بهش شیرگاو گرم میکنم با یک قاشق شیره انگور میدم و حدود ۴۵دقیقه تا یک ساعت طول میکشه تا بخوابه😮‍💨،که ساعت میشه ۱۲تا ۱۲.۵
ادامه کامنت اول

بهشون بگو مگ رباتم ،ی تایم یکساعته برای خوددم زیادی میبینین،پس کی باید تجدید انرژی کنین برای ادامه اگ اون تایم خالی هم بجای خوداون باز کار بتراشین

بعدش میرم سراغ بقیه کارای نهار ،پلو میزارم و خورشتمو کامل میکنم،و خونه رو یه تمیزکاری سطحی میکنم(اسباب بازی ها رو جمع میکنم لباسارو تا میزنم و..تو این تایم نمیشه جارو کنم چون حامی بیدار میشه)یکمم این وسطا رو کاناپه لم میدم و گوشی دستم میگیرم تا ساعت ۱.۵ظهر که همسرم میرسه و نهار میارم میخوریم و بعدش خودم میرم سرکار(قبلا ساعت کاربم ۳.۵تا ۷.۵بود یک هفته ده روزه بخاطر شلوغیایی که شد ساعت کاریم شده ۲تا ۶) وقتی از سرکار میام سریع شام درست میکنم و به حامی شام میدم و همسرم اگه شیفت شب داشته باشه که ۷.۵ میره اگه نه شام حامیو میدیم و ساعت ۹تا۱۰میخوابونیمش و بعدش خودمون شام میخوریم و فیلم میبینیم،و اگه همسرم نباشه حامیو که خوابوندم استراحت میکنم و گوشی دستم میگیرم،(البته اینو بگم بعضی وقتا حامی بدخواب میشه و به این زودی ها نمیخوابه ولی دیگه نهایت اگه خونه باشبم تا ۱۱شب میخوابه) روتین همیشگی من همینه تقریبا به جز پنج شنبه جمعه ها که تعطیلیم و مشغول نظافت عمقی تر میشم جارو و تی و گردگیری و یا اینکه جایی میریم یا مهمون داریمو..
حالا شما بفرماایین ایا من دارم نرمال زندگی میکنم یا هم نظر با چندتا از عزیزانم(مامان و همسرم🤦‍♀️) هستین که دارم وقتم رو تلف میکنم و باید تو تایمایی که حامی خوابه زبان بخونم،مقاله بخونم،برم باشگاه(نظرات همسر گرام) یا بی۴تم به جون کابینت ها و اونا رو برق بندازم،خونه تکونی کنم،مبلامو بشورم،یخچالو بریزم بیرون مرتب کنم،کیک بپزم(نظرات مادر گرام😅😮‍💨)

یه راهکار ک بدرد همه میخوره بدمت



شبا وقتی بچه خوابید کاراتونو بکنید

اگ قراره خورشت بزاری برای نهار تفت بده بزا بمونه صبح ابشو بریز


میزو ایینه و اجاق گاز رو تمیز کن که صبح نیازی نباشه

ظرفایی ک شستی رو جابجا کن

لباسارو تا بزن
کارایی ک صبح انجام میدی تاجایی ک میتونی درتوانت انجام بده چون بچتم همیشه سریه تایم و خوب میخوابه
میتونی همه کار بکنی

اینطور ک من شنیدم تمام این سختی ها تا سه سالگی بچه هامون ادامه داره و بعد ممکن زندگی راحت تر بشه پس تا سه سالگیش اولویتت پسرت باشه بعدشم خدابزرگه

خیلی هم عالی هستی عزیزم موفق باشی

اون وسط ک میری سرکار بچت کجا میمونه؟ پیش باباش؟

اصلا باورم نمیشه اینقدر انتظار دارن مگه ما مادرا رباتیم ما حق نفس کشیدن و استراحت نداریمهمینکه با چه سر و کار داریم خودش کار بررگیه. خیلی فعالی عزیزم به نظرم عالی هستی این دفعه جوابشونو بده نذار بهت حس کم بودن بدن .

خوبه گلم شرایط زندگی ها فرق میکنه اما هم داره اینکه وقت برای خودت هم بزاری کار خونه همیشه هست این عمر تو که داره میگذره حداقلش چون روی مغز همه مون فشار هست میگم اینکه پادکست گوش بدی کتاب بخونی این ها تایم کمتری میگیره مثلا 20 دقیقه اما باشگاه رفت و آمد و تایم حضور و خستگی بعد بیشتر روت فشار میاره

نه بابا سر کار هم میری... من که نمیرم هم تایم ظهرم تا شب پر میشه با کارهای خونه و بچه

درخواست بده گلم

میدونی فقط یه مادر که بچه ی کوچیک داره میتونه الان تصورکنه که تو تمام این تعریفات فقط بدوبدو و کار بود
بقیه ام درمورد من فکرمیکنن بیکاروعلافم...ولی کی میدونه توی تمام ساعتایی که بابچت توی خونه تنهایی چه چیزایی رو از سر میگذرونی

من که چن وقته هیچکدوم از کارایی که گفتی انحام نمیدم همرو سپردم ب کسی
فقط کارای شخصیم و نهایت غذادادن ب بچم
وقت واسه مقاله و اینا ام نمیذارم انقد این دوسال بچه دازی کردم والا الان فقط میخام ده سال استراحت کنم
تو خیلی ام فعالی

عزیزم آخه بچه ها باهم فرق دارن.شرایط زندگیمون هم باهم فرق داره
منم تقریبا به کار دیگه ای نمیرسم.تازه شما سرکار میری من نمیرم
ولی خب شهر غریبم دورم از خانواده خودم و همسرم
ینی جز همسرم هیچ کمک دیگه ای ندارم

خیلی خوبه و موافق باشگاه هستم چون برای سلامتی تون خوبه ،اگر کسی هست که پسرتون رو‌نگهداره برین باشگاه و برای زبان هم میتونید جایی ثبت نام کنید ک جلسات کمی در هفته داره تا خسته نشین

خب زندگی هرکسی فرق داره، من حتما باید ی تایم بذارم کتاب بخونم یا الان مشغول خوندن درسم ک آزمون محاسبات قبول بشم، ی تایمی باید حتما تفسیر قرآن بخونم، حتما شنیدن سخنرانی جز اولویت های زندگیمه، روزهایی ک به این کارهای شخصیم برسم خوشحالم

خیلی هم مامان خوبی هستی ما همه مون مثل هم هستیم منم همش حس ناکافی بودن دارم حس میکنم دارم کم میذارم اما واقعا اینطور نیست

همسرا همیشه از آدم توقعات بی جا دارن ،بگو اگه بخام کاریو انجام بدم خودم میکنم دیگه نیاز نیس ک تو بگی والا آدم هر چقدر تو خونه کار کنه به چشم نمیاد چون میگن تو همش تو خونه ای

منم تقریبا همینم
نه بابا خوبه