دیشب ۲ ساعت گریه میکردم ...نمیدونم چرا بی قرارم ...میترسم...میگم نکنه تصمیم درستی نبوده...
شرایط اقتصادی و... همه چی اصلا،بااینکه یه عالمه ذوق بچه داشتم
حتی از این دوران بارداری هم میترسم ...
میدونم باید توکل کنم ب خدا..توکل کردم.ولی دلم اندازه ی کل دنیا گرفته

خدا برکت میده نگران نباش عزیزم شکرگزاری کن خدا تنهات نمیزاره

منم خیلی دودلم قبلا خیلی دلم میخواست الان کلا یه جوریم هم میخام هم نه
یه چیر بهم میگه خوبه تا حالا نیاوردی ی حسم میگه نه نمیدونم ولا گیجم کلا🫠

گریه نکن دیگه عزیزم هورمونات بهم ریخته اینجوری. الان تو دیگه نی نی تو دلت داری .باور کن خیلیا مثل توهستن .یکیشم من.ما مستاجریم .میگفتم تا خونه نخرم تا وقتی از خودم مطمعن نشدم که میتونم بچه رو ساپورت کنم بدنیا نمیارمش.ولی حالا خدا مارو لایق دونسته .الانم دارم تمام تلاشمو میکنم ازین دوران لذت ببرم تا بتونم بسلامت بغلش بگیرم.دیگه ی کوچولو ولخرجی داشتیم اونم تعطیل😅نینی جانمون مهم تره

مگه قدیما که جنگ و قحطی و مریضی های مختلف بوده کسی بخاطر ترس از این ها بچه دار نمیشده!! کی از آینده خبر داره

ترس از اینده طبیعیه در بارداری.توکل کن به خدا و آرامش داشته باش.با ترس تو چیزی عوض نخواهد شد

ب خاطر هورموناته

شرایط روز به روز بدتر میشه از نظر تورم و اقتصاد یعنی شما نمیخوای تا اخر عمر مادر بشی

منم شرایط خودت دارم اما خداروشکر میکنم بهم هدیه داده خودش برکتت میده

ناشکری نکن خدا قهرش میگیره

توکل بخدا برامادعاکن هم این ماه جواب بگیریم