مامانا من سرکار میرفتم تا هفته آخر بارداری ، دانشجو هم بودم که مرخصی گرفتم ،
سرکارم رو خیلی دوست داشتم و مهم‌ بود برام.ً.
الان موندم با وجود دخترم اگر نه ماهگی برگردم سرکار حس عذاب وجدان دارم که بالاسر دخترم نیستم ، از طرفی هم بدون کار حس پوچی دارم چون‌نه ساله که داشتم کار میکردم و تازه ارشد شده بودم تو کارم.
شما چیکار میکنید ؟

اصلا عذاب وجدان نداشته باشه
به این فک کن دخترت به یه سنی میرسه که به تو خیلی کمتر احتیاج داره و تو نگاه میکنی به آینده خودت
که دوست داشتی چیکاره باشی و الان چیکاره ای
قطعا تو این‌مسیر اذیت میشی چندسال
ولی اگر مسئولیت ها با همسرت تقسیم شه خیلی راحتتری
کار و درس تو روحیت خیلی تاثیر مثبت داره
دخترت یه مادر با روحیه بالا لازم داره قطعا
نه فقط یه مادری که دایما بالاسرش باشه

عزیزم منم شاغلم و یک‌و‌ماه و خورده دیگه باید برم سرکارم و میرم درسته چندساعت ازش دورم ولی میام خونه که و اونموقعه براش تایم میزارم و اولویتم بچم میزارم قطعا خیلی سخته با بچه و شاغل ولی از کارم نمیگذرم چون دارم برای اینده بچم تلاش میکنم

من از دوماهگی برگشتم سرکارم البته کارم جوریه کلا در ماه نهایتا پونزده تا شیفت شیش ساعته بشه
ولی وقتی نمیرفتم خیلی احساس بدی داشتم
الان که میرم هم احساس خوبی به خودم دارم هم مامان بهتری هستم وقتی تو خونه بودم دائم ، احساس میکردم دخترم منو از همه چی گرفته و حسه بذی پیدا میکردم الان ولی نه خیلی خپشحالترم و من هرچقد خوشحال تر باشم برای بچمم مادر بهتریم

عزیزم اگه خانوادت مادرت توی یه شهر هستی بگو کمکت کنن تا سه سالگی بعدش میتونی مهد بزاری

منم دقیقا همینم با این تفاوت ک خودم دوس دارم برم ولی شوهرم نمیذاره

تنها نیستی منم دوقلو دارم و اینک بچمم مریضه

چه کاری هست عزیزم اگه آینده داره اینجوری هم به درد خودت میخوره هم دختر جس عذاب وجدان تو اینجوری خنثی کن دیگه