ی درد و دل
من انقد ک ناراحت میشم و حرص میخورم و گریه میکنم از هیچی لذت نمی‌برم ...
مثلا بارداریم خیلی سخت بود سرکلاژ بودم و استراحت مطلق و درد و حتی زخم بستر و از ۳۵هفته دفع پروتیین گرفتن و هرروز بیمارستان رفتن و.... و روز شماری میکردم دنیا بیاد
تا اینکه دکتر گفت بهتره زودتر زایمان کنم و ۳۷هفته و ۴روز رفتم سزارین کردم و از شانسم بچم آب دورشو خورده بود و بستری شد ی هفته
فقط خدا و خانواده ام می‌دونن من چی ب سر خودم آوردم اون ی هفته
بعدش ک مرخص شد رفلاکس و کولیک شدید و من میترسیدم ی لحظه ازش چشم بردارم و حتی شب ها بیدار میمونم تا صبح بالا سرش و نگاش میکردم ببینم نفس می‌کشه یا نه
با هر چیزی قلبم میخواست وایسه
از دو ماهگی عتصاب شیر و....
تا حالا نتونستم لذت ببرم همش با خودم میگم ببین چند ماه گذشت و بقیش هم قراره همینجوری بگذره پس لذت ببر از ثانیه ب ثانیه بزرگ شدن بچه ای ک انقد آرزوشو داشتی ولی باز نمیتونم فقط ناراحتم و گریه میکنم ک چرا بچم شیر نمیخوره چرا این جاش درده اونجاش درده و....
مطمعنم اصن افسردگی گرفتم

من اختلاف بچه اول و دومم سه سال بود اینقدر همه مسخرم کردن افسردگی که هیچ جنون بارداری گرفته بودم اینقدر بچه هام رو اذیت می‌کردم الان دلم براشون میسوزه و اثراتش رو تو بچه بزرگ‌ترم میبینم

دقیقاااااااااااا عین من🥲

انشالله همه ی سختی ها تموم‌میشه روزای خوب هم‌میاد ولی هیچ وقت با آدمای که روزای بد پیشت نبودن دیگه صمیمی نشو فرقی نمیکنه خانواده همسر یا خودت یا رفیق وقتی تو روزای سختی کنارت نبودن اون آدما هیچ وقت عوض نمیشن تنها بمونی بهتر از اینکه بیان پیشت نقاب بزنن

عزیزم درخواست میدی درخواستام پره 🥰♥️

عزیزم درسته خیلی سختی کشیدی ولی به این فکرکن توتنهانیستی همه خانوما تو بارداری سختی و عذاب کشیدن براهیشکی راحت نگذشته، زایمان برای همه مامانا پروسه دردناکی بوده چه کم چه زیاد چه طبیعی چه سزارین بالاخره دردوداشته، کولیک و رفلاکس و زردی همه نوزادا دارن حالا یکی شدید یکی خفیف شب بیداری نگرانی استرس اضطراب همه مامانا دارن،مخصوصا مامان اولیا افسردگی رو کم و بیش اکثر مامانا دارن چون بعد زایمان افسردگی یه موضوع کاملا نرماله فکرنکن صرفا بخاطر اینکه بارداری سختی داشتی و بچت بستری بوده اینجوری شدی، پزشکی هم میگه بدن یه زن حداقل 6ماه طول میکشه تا ازلحاظ روانی و جسمی به حالت اول برگرده، بعدشم این ثابت شده ک بعداززایمان هیچوقت کامل اون آدم سابق نمیشی زندگیت ازاین رو به رو میشه، سوای اینکه این گرونی ها این وضعیت افتضاح مملکت و این اتفاقات اخیر و این اقتصاد گندمون این وضعیت سخت زندگیامون ک خرجارو بزور میرسونیم شب تاصبح بفکر زندگی و آینده بچهامونیم یه دلیل افسردگیمونم همیناست، به خودت الکی عذاب وجدان نده،سعی کن حداقل ازینجا به بعدش لذت ببری، منم مث تو پسرم آب دورشو خورده بود 4روز بستری بود بعد زردی گرفت، بعد رفلاکس الانم تازه دندون درآورده، خلاصه ک ذهنتو آزادکن، میگم یه سوال بعدازاینکه بچت ازبیمارستان مرخص شد سونوی شکم و لگن دیگه نگفتن بگیری؟

عزیزم از ٣۵هفتگی دفع پروتئین داشتی چکار میکردی تااین دوهفته که بعدش زایمان کردی

عزیزم درکت میکنم
منم بارداری خیلی سختی داشتم
آخرشم زایمان زودرس و بزور آمپول فشار طبیعی بچمو دنیا آوردم
یعنی مردم و زنده شدم اون لحظه
فقط دلخوشیم این بود ک بچمو بذارن بغلم ولی چون زود دنیا اومده بود nicu بستری بود و هیچی نفهمیدم جز سختی و درد و انتظار
بعدشم همش بی‌خوابی و استرس و گریه و رنج ک اصلا دست خودم نبود
ولی الان نگاه که ب بچم میکنم سالمه و کنارمونه خداروشکر میکنم
سعی میکنم حالم خوب باشه تا بتونم ب بچم درست برسم
توهم عزیزم خودت باید ب داد خودت برسی
باید حالت خوب باشه و آرامش داشته باشی تا بتونی ب اون فرشته معصومی که کنارته توجه کنی و مراقبش باشی

عزیزم میدونم خیلی خیلی سختی کشیدی
منم شرایطم مثه شما بود فقط خدا میدونه چی کشیدم تهوع بالا اوردن هر روز سرم میزدم لعدم سرکلاژ و انقباض اونقد امپول انوکسا وهپارین زدم ران پام و بازوام همش کبود و سفت بود
حتی یک ماه یه بارم حموم میکردم در حد ۵ مین اونم نشسته روی صندلی
۱۴ کیلو وزن تو ۴ ماه اول کم کردم بعدم دیگه وزنمم نمیرفت بالا ۷ ماهه ک بودم ده روز بستری بودم انقباض داشتم اون ده روز مردم و زنده شدم بماند که کل حاملگیم درد و اذیت و ناراحتی بود
خانوادمم شهر دیگه بودم
بود بعضی روزا کسی نبود یه قاشق غذا برام درست کنه همش احساس بی کسی و بدبختی میکردم مادرم هفته ای دوبار غذا درست میکرد با ماشین میفرستاد
اصلا غذا بیرون و رستوان تو شهر نمونده بود نگیریم ولی حالم ازشون بهم میخورد
تا جایی ک خونه بود همسرمم غذا درست میکرد و کارای خونه و البته من ی پسر بچه ۴ سالم داشتم جیگرم برای اون کباب بود
دو سه ماه اخرم این بار مادرشوهرم هفته دو سه بارم میومد
بعدم گل دختر تا یک ماه زردی داشت از این دکتر ب اون دکتر
رغلاکس کولیک و الانم نمیدونم چشه شب تا صبح ۲۰ بار بلند میشه
ولی میگذره بعد دلمون برای این روزا تنگ میشه
باور کن همه سختی و ناراحتی دارن
مهمه خودت چجور بگیری
اینقد استرس ب خودت نده سخت نگیر
من الان رو پای دخترم جغجغه میذارم تکون بخوره بفهمم
یا پتو روش نمیزارم
شمام از بی خوابی و بی استراحتی اینجوری شد
ی مدت برو خونه مادرت یا مادرت بیاد پیشت
یا خونه مادرشوهرت
دورت شلوغ کن
تنها باشی حالت بدتر میشه

چقدر سختی کشیدی 😔
خسته نباشی عزیزم انشالله خیلی زود حالت بهتر شه
میگذره این روزا صبر داشته باش
انشالله گل پسرت بزرگ مرد شه و موفق تو هم لذتشو ببری

درسته خيلي سختي كشيدي عزيزم خدا ب همه مادرا توان ميده
اون بچه مادر افسرده نميخاد مادر پرسور و نشاط ميخواد
همه بچه ها كوليك داشتن رفلاكس داشتن سرشون ميخوره اينور اونور ناخونشون ميره تو گوشتشون سعي كن ارامش خودتو حقظ كني اون بچه از شما استرس نگيره
همه اين چيزا تموم ميشه و ميگذره چشم بهم ميزني ميبيني انشاءالله داري دامادش ميكني❤️

الهی بگردم
ایشالا بهتر میشه حال و هوات
فکر نکن بهش، احتمالا افسردگی گرفتی

عزیزدلم 🥺
حق داری ناراحت باشی
ولی بدون که هیچ چیز دائمی نیست و میگذره 💕

الهی بگردم خیلی سختی کشیدی خدا بهت صبر و توان بده ولی تو الان همه دنیای اون بچه ای به این فکر کن دستای کوچولوش زودی بزرگ میشه یه روزی میرسه که دیگه بهمون احتیاج ندارن خودشون غذا میخورن خودشون میخوابن اون روز ما ارزو داریم یه بار دیگ تو بغلمون بخوابن تا میتونی ثبت کن لحظه هارو