امروز عصر خونه ی بابام بودم و پسرمم خواب بود که خاله ام و دختر خالم اومدن اونجا و از سر وصدا ها بیدار شد بعد فک کردم الان حتما غریبی خواهد کرد و گریه خواهد کرد ولی یکم بغل مامانم بود و بعدم اومد بغل خودم فقط با یه حالت متعجبی نگاهشون میکرد دیگه دختر خاله ام اومد ازم گرفتش و توبغلش گریه نکرد و فقط همونجوری متعجب نگاهش میکرد‌. از اون موقع نگرانم که چرا احساس جدایی نکرد و واکنشش اینجوری بود . تو مشاوره های گهواره گفته بود که تو سن پسرمن باید با دیدن غریبه ها واکنش شدید نشون بدن وگرنه مهارت اجتماعی شون مشکل داره .خیلی ذهنم درگیره

دختر من که اصلا از همون اول میره بازی میکنه فقط اگر بزور همون اول بغل کننش میترسه وگرنه خودش بره منم فراموش میکنه دکترش میگه خیلی اجتماعیه

هر بچه ای یه جوره مثلا دختر من تو بیابونم باگرگا دوست میشه اصلا احساس غریبی تو هیچ جمعی یا جایی نمیکنه انگار همه رو از قبل می‌شناسه یا همه جا خونه خودمونه

دختر من رهگذر تو خیابون میدید میخاست بره بغلش .بعد جایی میرفتیم یا کسی میومد دیگه اصلا مادر وجود نداشت انگار اون طرف میشد همه زندگیش🤣یا توخیابون میدویید دست ادما غریبه بگیره🤣🤣🤣
خدایا انقد من حرص میخوردم دلم‌میخاست خودمو بکشم
حالا ۱۱ سالشه چسبیده بمن🤣برعکسه

دختر من خیلیییی غریبی میکنه گریه میکنه
ولی دختر جاریم اصلا اینجوری نبود اصلا غریبی نکرد الانم ۸ سالشه ماشالا بهش خیلی دختر اجتماعی و خوش سر و زبونیه
فکرایه الکی نکن من شوهرم به شدت بچه بود ِغریبی میکرد مادرشوهرم میگفت حتی داییشو میدید گریه میشد الانم ادم اجتماعی نیست درونگراس

نگرانی نداره پسر منم اصلا غریبی نمی‌کنه هرکس بهش بگه بیا بغلم می‌ره

هر بچه ای یک جوره یکی جیغ و گریه نمیکنه یکی میکنه اصلا ربطی نداره همه بچه ها مثل هم که نیستن دختر منم غریبیش اینجوریه که متعجب میشه طرف رو میبینه

دختر من توی ده یازده ماهگی اینجوری بود وحشتناک
ولی امروز دقیقا دوست خواهرم اومده بود آنقدر باهاش خوب بود براش می‌رقصید بغلش میرفت باهاش بازی می‌کرد انگار ن انگار ک اولین باره میبینتش