بیاید یکم دردودل کنم باهاتون



شماهم بعد از زایمان نسبت به شوهرتون علاقه از دست دادین؟؟ شوهر من قبلا مدام خونه بود، واقعا دوست داشتم با رفیقاش بیرون بره وقت بگذرونه که منم متقابلا اینکارارو کنم ولی همش خونه بود
تهش همه کارارو با خودش انجام میدادم
بعد الان که من بخاطر بچم نمیتونم بیرون برم آقا رفیق باز شده
کلا واسه من دیگه وجود نداره وقتی خونس سرش تو گوشی یا کارا خونه رو میکنه بعد همه خوشگذرونیاشو بگوبخنداش واسه رفیقاشه
واقعا حس میکنم هیچ علاقه ای دیگه ندارم بهش
فقط بچمو عاشقانه میپرستم و بخاطر پسرمه حضور این مردو تحمل میکنم
توی تایمی که من بیشتر از هروقت نیاز به هم صحبت دارم انگار حرفا من شنیده نمیشه

دقيقا مثل مني🫠همه اينا يطرف بي توجهي يطرف

همه ی جوابارو خوندم چرا پس زندگیا این شکلی شده واقعا انگار مردا دیگه حسی ب زندگی ندارن ؟؟؟ینی همه مثل هم‌شدن
چرا اخه
اخه گرم شدن زندگیشدن ک واسه خودشونم خوبه
قشنگه ک ازسرکارمیان یکی منتظرشون باشه

شوهر منم همینجوری بود بعد فهمیدم داره خیانت میکنه

ولی من برعکس همتون
من شوهرمو ول کردم
حسی بهش ندارم
فقط میخام برا دخترم باشم😂😂
بیچاره رو تنها گزاشتم خونه خودم اومدم خونه مامانم
دلمم براش میسوزه ها ولی دست خودم‌ نیست

ادم همینجوری بعد زایمان همه چیز براش بد میشه و بی انگیزه وای به حال این ک شریک زندگی با ادم اینکار کنه ...🙁🙁🙁😒شوهر منم الویت هاش چیزای دیگس به فکر خودشه منم کم آوردم واقعا از خستگی از اندامم از تنهایی فشار از این ک حتی نمیتونم برای خودم باشم ... گاهی دلم میخاد باشوهرم حرف بزنم آخرش دعوامون میشه ...

والا ماهم اینجوری بودیم ..همسرم رفیق باز نیس ولی نسبت به من سرد شده بود رابطه که اصلا نداشتیم دو حد دو شاید سه بار .... اصلا نه بغلم میکرد نه لمسی هیچی ... واقعا اذیت میشدم ازینکه دیده نمی‌شدم .... ولی خب یه شب باهاش صحبت کردم ...هرچی دلیل آورد بهش ثابت کردم بی توجهی و کوتاهی کرده .... از فرداش بهتر شدیم
توهم باهاش حرف بزن ...اگه نمیتونی پیامک بزن باارامش بگو تو یک شرایطی که بشینه حرف بزنه ... یه شرایطی فراهم کن که نتونه از حرف زدن فرار کنه .... من تنها جمله ای که بهش گفتم واقعا روش تأثیر داشت این بود که من بخاطر علاقه ای که بینمون بود و اعتمادی که به این زندگی داشتم بچه دار شدم و تلاش کردم که بچه بیاریم ...اگه قرار باشه با اومدن بچه رابطه بین منو و تو خراب بشه پس این همه دوندگی من ، تلاش من برای مادر شدن به چه درد میخوره چرا بچه ای رو آوردم که تو خونه ای بدون عشق و آرامش بزرگ بشه .... آخه من پنج سال ناباروری داشتم ای وی اف کردم ...توهم باهاش حرف بزن

باز خوبه تو کارا کمکت میکنه

منم کلا دوس دارم خونه نباشه که رو اعصابم نره همه چیو همه کسو ب من ترجیع میده و واقعا من دل سرد شدم دوس دارم ازم ی مدت دور باشه فقد خودمو دخترم باشم . فکر زندگی نیست فقد فکر دیگرانه دیگ اعصابم نمیکشه واقعااا

همسرمنم کارشوبیشترکرده
کمتر میبینمش.
طوریکه ی وقتا پسرمو بغل میکنه بچم از باباش میترسه.
من ک کلا خیلی تنهام
هیچ دوستیم ندارم.