ابجیا این متن درد دله اگر دوست داشتید بخونید ...🌼
.
.
.
.
میگم من بچمو که میبرم خونه مامانم کاملا حس آرامش دارم هم خودم هم بچم...چون اصلا به زور با بدنش ور نمیرن به زور بیدارش نمیکنن اصلا نمیبوسنش ....با اینکه دایی هایش دلشون غش میره واسه بچم
یعنی جوریع که کلا دردای عالم یادم می‌ره
البته اگرم بچه رو بیدار کنن یا اصلا هرکاری باهاش بکنن استرس نمیگیرم چون می‌دونم خیلی مواظبن
ولی خونواده شوهرم اصلا اینجوری نیستن دو روز اومدم‌خونشون انقد بچه رو بیدار کردن که بچه فوق العاده عصبی شده کامل ازش مشخصه
انقد میبوسنش که صورتش کلا دون دون شده
یا با دست و پاش ور میرن همش باید بگم تورو خدا نکنید دست پاش از جا در میاد
اصلا حتی اگه آرومم انجام بدن انقد استرس میگیرم که شیرم کلا می‌ره قطره قطره میاد
نمی‌دونم اینا خود خواهیه؟؟یعنی باید بزارم اینام مثل خونواده خودم با بچه خوشحال باشن؟
پس چرا به تذکرا توجه نمیکنن اگر واقعا بچه رو دوستش دارن

ببخشيد ولي خانواده شوهرت خيلي بي فرهنگن الان ديگه اينكه نبايد نوزادو بوسيد يه موضوع جافتاده هست و همه رعايت ميكنن

من میدونم تو به عنوان یه مادر نگرانی و حقم داری ولی زیادی حساس شدی یکم رها کن باور کن اوناهم بچتو دوست دارن برای بچه هم مشکلی پیش نمیاد اینقدر نگران نباش و خودتو بهم نریز

ب نظرم خانواده شوهرو مث دشمن میبینین.اونا هم هیچوقت راضی نمیشن مشکلی برا بچت بیاد طرز فکرا خیلیا نسبت ب خانواده شوهر اینجوریه

نمیدونم چرا خانواده شوهر این شکلیه 😩😩

منم خونه خانواده همسرم که میرم پدر شوهرم اونقدری بوسش میکنه صورتش سرخ و دون دون میشه
به همسرم گفتم بهش تذکر داد
اما از خانواده خودم خیالم راحته خیلی رعایت میکنن خودشون

بنظرم چیزی نگو
مطمئن باش اونا هم بچه رو دوس دارن ولی بگو صورتشو نبوسین دون دون میشه پوستش حساسه

به نظرم بیش از اندازه حساس شدی رو این موضوع
رها کن ذهنت رو
و نکته دوم اینکه بشین سر خونه زندگی خودت
اصلا چرا باید جای بری حتما بمونی

من هشدار جدی میدم، و واقعا تهدید میکنم که تا بزرگ شدن نوزادم نمیرم خونشون، بعد رفتارشون درست میشه