یه کم طولانیه هرکس حوصله داشت بخونه

بین دختر عمه هام یکیشون مثل خواهرمه قبل از ازدواج تا الان خیلی باهم صمیمی هستیم چند ماه اختلاف سنی داریم

قبل ازدواج خیلی دختر سرحال و مرتب و شیک بود از اونا ک همه نگاش میکردن
بعد ازدواج عوض شد همه گفتیم به خاطر تعهد ایناس بالاخره تغییرات

بچه دار شد افسردگی گرفت الان نزدیک ۳ ساله بچه دار شده امشب اومدن خونمون باهم حرف زدیم تو حرفاش می‌گفت شوهرم محبت نداره دستش خالیه پیش همه کم میارم گوشیش شکسته داغونه دوربین جلو نداره لباس اینا نمیخره
می‌گفت با همه اینا حتی اخلاق و رفتار خوب نشون نمی‌ده ک گرم زندگی بشم
نگاش کردم تا عمق وجودم سوخت ک اون دختر شاد تبدیل شده به این
هیچی نتونستم بگم ک تسکینش بدم حواسمو با بچه ها پرت کردم
الان دوس دارم باهاش حرف بزنم
بهم گفت رویا من حیف شدم
الان نمیدونم چی بگم بهش ک کمی آرومش کنم
یا اصلا بگم چیکار کن ک حالت خوب باشه

خب اگه شرایط جدا شدن نداره خودش بره سرکار یه حرفه یاد بگیره مثه ناخن کاری یا مژه کار کلی هم درآمد داره اولش هزینه و خاک خوری داره ولی تو غلتک بیوفته کلی پول درمیاره

خوب با این شرایطی که میگی مگه قبل ازدواج تحقیقات نکرده بودن؟

منم شدم مثل دخترعمت
بااین تفاوت که من زیادم سختی بی پولی نمیکشم
مرفه هم نیستما ولی خوب اذیتم نیستم