دخترا
دختر من یجوریه یا یجوری شده:
قبل عید رفتیم خونه مادرشوهرم و پسردایی شوهرم مجرده چهارشونه و هیکلی و قدبلند اونجا بود دخترم گریه کرد و تا اون یه روزی ک اون اونجا بود دخترم از اتاق بیرون نیومد. اگرم بزور میومد با بغض بود.
یا یروز دیگه یکی از خانم فامیل مادرشوهرم اونجا بود دخترم قشنگ باهاش اوکی بود و حرف و خنده و بازی اما بعد چن ماه ک همون خانم رو دید گریه کرد بحدیکه اونا رفتن از خونه مادرشوهر اگرم ساکت بشه از اتاق بیرون نمیاد. یا یروز دیگه دایی و زندایی شوهرم اومدن خونه مادرشوهر و اصرار داشتن ماهم بریم از قبل ب دخترم گفتم همش میگفت نه نمیام اما واس اینکه عادت نکنه با بدبختی بردیمش اولش بغض کرد بعدش ک دید اونا مهربون و باهاش بازی میکنن باهاشون خوب شد و موقع برگشت میگفت دایی و زندایی و دوس دارم اما چن هفته بعد گفتم بریم خونه مادرشوهرم دخترم میگفت اگه دایی زندایی اونجان نمیام و نریم.
یا چن روز پیش فرشامو نو دادیم قالیشویی کارگرا اومدن پشت در وایستاده بودن ک بیان فرشارو جمع کنن دخترم اونقد گریه کرد یعنی گریه کردا در بحدیکه کبود شد آخرش من با این کمرم با شوهرم تنها وسایل رو بلند کردیم و فرشارو جمع کردیم یعنی دخترم نذاشت اونا بیان داخل و کارشونو بکنن. یا تعمیرات داشتیم تو خونمون هرکاری کردیم دخترم از گریه کبود شد و اجازه نداد اوستا کار بیاد کار کنه مجبور شدم ببرمش بیرون تا اونا بیان کار کنن تو خونه. یا امروز ک قالی هامونو آوردن قبل اینکه بیان تماس گرفتن دخترم تا شنید یکی میخاد بیاد از گریه کبود شد و آخر بردمش بیرون و قالیها رو شوهرم تحویل گرفت هرچیم ازش دلیل میپرسم میگم چرا می‌ترسی گریه میکنی میگه آخه دوس ندارم هیچ دلیل قانع کننده ای نیست.

سلام دختر من تا حدودی همینه و فقط با خانما ارتباط میگیره بچه تر بود تا قبل دو سال نیمگی مرد میدید قایم میشد یا همینطور آنقدر گریه میکرد که خدا می‌دونه الآنم همینطوره و حتی رفتارش با بالاش هم خیلی جالب نیست . منم اصراری به تغییر ندارم چون با بچها و خانما خوبه . گاهی میگم شاید ارثیه جون ما خانوادگی خانمااا ضد مرد هستیم😂

بنظرم ببرش مشاوره، تا این حد طبیعی نیست
شاید خواب بدی دیده یا فیلمی دیگه که اینجوری ترسیده از آدما
فک کن ببین اتفاقی نیفتاده یا کسی چیزی تعریف نکرده جلوش

پسر من حتی پارکم دوست نداره بره فکنم گذرا باشه یکم حساس نشو ببین اگه اداما دار نشد که هیچ اگه ادامه دار شد،ببر روانپزشک

شاید خدای نکرده اتفاقی افتاده شما نمیدونید و نمیگه و میترسه ببرید روانسناس حتما طبیعی نیست در این حد گناه داره طفل معصوم

این رفتارها دوره ای هستش
تا یه مدت دیگه از سرش وا میشه
اگه ادامه پیدا کرد جای نگرانی داره

پسر منم یه مدت میترسید ولی الان مدام میبرمش بیرون و اینور و اونور خیلی خیلی کم شده

جدیدا هم ناخون و پوست دست و پاهاشو میخوره و میکنه چیکار کنم کجا ببرمش؟

راستش در این حد نمیتونم بگم طبیعی
به نظرم با یه روانشناس کودک مطرح کنید ببینم دلیل ترسش چیه

پسر خواهرمم تا حدی این مدلی بود
دکتر گفت درونگراست و زیاد بهش فشار نیارید
مثلا می‌رفتن مهمونی یا مهمون میومد تو اتاق قایم میشد
الان می‌ره کلاس دوم خداروشکر خیلی خوب شده ولی هنوز مثلا محیط های که خیلی شلوغ باشه مثل تولد و... یکم زود خسته میشه و زیاد حوصله نداره

بحدی شده تا یکی گوشی زنگ میزنه با بغض و ناله میگه کیه و چرا زنگ زده و اینجا نیاد! چن روزه تا باشوهرم حرف میزنم میگه حرف نزنید و...
در حالیکه تو پارک و بیرون با بچه ها اجتماعیه و مشکلی نیس. تورو خدا کی میدونه بچم چشه واقعا نمیکشم راهنمایی میخام🙏