تقریباً از وقتی که شاهان رفت توی ۶ ماهگی کم کم حس و حالاش نسبت به من وقتی که می‌بینه منو یا بغلم می‌گیرمش فرق کرده.
طبق چیزهایی که از قبل مطالعه کرده بودم می‌دونستم که توی این سن کم اضطراب جدایی رو حس می‌کنند و وارد پروسه اضطراب جدایی می‌شن و خب کی نزدیک‌تر از مادر و اضطراب جدا شدن از مادر واسه همین سعی می‌کنم توی لحظه‌های حساسش کنارش باشم و حتماً من بغلش کنم.
معمولاً زمان‌های خوابیدن اول صبح و آخر شب بیشتر از هر وقت دیگه‌ای دوست داره که بغلش کنم محکم بگیرمش و تکونش بدم حتی اگر براش لالایی نخونم.
از الان تا یک سالگی و بعدش تا ۳ سالگی مهمترین زمانشونه برای اینکه یاد بگیرن با اضطراب جداییشون چه جوری کنار بیان و یاد بگیرن که همیشه نباید وابسته باشند دفاع کردن و یاد بگیرند تنهایی رو بعضی مواقع یاد بگیرند حتی اینکه چطور توی یه زمان‌هایی از خودشون مراقبت کنن تا یک مراقبی بیاد پیششون رو هم همین مواقع یاد میگیرن .
تنها بازی کردن و خودشون رو سرگرم کردن هم حتی جزوی از این مسیره .
یک سری تمرین هست روزانه منو شاهان کوچولو باهم انجام میدیم تا درکنار بازی با این مسئله اضطراب جدایی اشنا بشه ولی باز هم همه مواقع حساس نمیذارم نبودم رو حس کنه ...
یک سری تمرین هست مخصوص همین مسئله با نی نی هاتون انجام بدین در قالب بازی تاثیرش روی روح‌و روانشون خیلی مثبته ☺️🌱

ممنون میشم به ماهم کارایی که میکنی بگی تمرین هایی که میگی رو یاد بدی

ممنون گلم . تمرینارو توی کامنتا خوندم خیلی جالب بود😍👏👏

دختر من ک اضطرابش خیلی شدیده تنهایی واسه ی لحطه هم نمیمونه بلند شم از جام گریه کنان دنبالم میاد دالی بلزی اینا هم تمرین کردم فاییده نداره

ممنون ازت عزیزم

به به چ نکات کلیدی و آموزنده...بعد عزیزم تمرین هاش چجوریه؟

مرسی بابت توضیح کاملت عزیزم
پیشنهادت برای تمرین چیه؟