قبل اینکه بدنیا بیاد ارزوی این روزا رو داشتم میگفتم کی پس بدنیا میاد همه سختیارو پذیرفتم...
اما از روزی ک بدنیا اومد مرخص شدم همش گریه میکردم حس بدی داشتم یهو از یه زندگی ازاد و..اومدم تو یه زندگی پر از محدودیت و بیخوابی و.. یموقع های خیلی ناراحتم که چرا این حس و دارم واقعا این چ حسیه هی باخودم میگم این روزای سختم میگذره همش ک قرار نیست اینجوری باشه خونه نشین باشی..اما هرکار مبکنم خیلی حال روحی بدی دارم

اصلا به خودت تلفیق نکن که خسته ای و حالت بده حواست بچه ات باشه میگذره و حسرت این روزا رو میخوریم

بچتو شیر بده پوشکشو عوض کن بعد بسپار دست مادر، خواهر یا مادرشوهرت یا کسی که بهش اعتماد داری شیرخشکم آماده کن نبودی بهش بدن نترس با یکی دو بار شیرخشک خوردن بچه شیرتو پس نمیزنه
بعدم اندازه یک ساعتم شده تنها یا باشوهرت برو بیرون یه فضای سبز یه جایی که یکم از این حال خارج بشی
اون بچه به یه مادر با روحیه خوب بیشتر نیاز داره تا یه مادر ناراحت
چیزی نیست بقیه ام میتونن اندازه یک ساعت مراقب بچت باشن

منم همین طوری ک گفتی هستم دقیقااا

میفهم حستو.امیدوارم به زودی این برهه رو رد کنی.هرچقدرم امادگی داشته باشیم باز شوخی نیست زندگیمون دگرگون میشه.یه کوچولو هم صبر کن و درد رو تحمل کن تو میتونی👍🏻🥺

مال من دنیا نیومده اینه دیوونه شدیم به این فکر کن بقیم مثل شمان معمولا تا آدم عادت کنه ۳ الی ۴ ماه زمان میبره من که خودم از الان کلافم زیاد بهم فشار بیاد میرم مشاوره حداقل افسرده نشم

همه همینیم تقریبا