بچه ها من یهو یه ترسی افتاده تو وجودم نسبت به همه مراحل پیش رو؛
واقعا نمیدونم چطوری میشه و چی میخواد پیش بیاد ماه های بعد و اینده؛
یهو ترس از بزرگ شدن شکم و همه کار ها و ازمایشات پیش رو و زایمان و همه چی؛ اصلا صبر و تحملم به شدت کم شده و کلا کم طاقت شدم؛
انگار هرچی میگذره یجوری میشم
اصلا نمیدونم چطوری حسمو بگم
.

#بارداری فرزندپروری#

بسپار به خدا خودتون رو سر گرم کنید تا به چیزی زیاد فکر نکنید

بهت پیشنهاد میکنم قرآن بخونی، اب رو اتیشه ، میخونی یه ارامشی میگیری نسبت به همه چی بیخیال میشی،
فقط قبلشم از خدا بخوا که بهت ارامش بده و بعد شروع کن به خوندن🧡

این احساسات وافکار و عواطف کاملا طبیعی
همه خانوما تجربش میکنن یکی کمتر یکی بیشتر ولی همش میگذره
به نظرم یکی از روشایی که میتونی به ارامش ذهنی برسی اینه که نگرانیات رو بنویسی
بعضیاش که پوچ وبی مورده حذف کنی
اونایی که مثل ازمایشات اطلاعاتت دربارش کمه وباعث نگرانیت شده رو از دکترت یا ی مامای متخصص بپرسی (مامامرکز بهداشت نه اونا درس مامایی نخوندن )وقتی راجع بهش بدونی راحت تر میتونی ازشون عبور کنی ،توی تاپیک ها هم مواردی که باعث استرست میشه رو دنبال نکن چون همه شرایط بارداری یکسانی رو تجربه نمیکنن حتی ی نفر دوتا بارداری یکسان رو تجربه نمیکنه
مهم تر سعی کن از بارداریت لذت ببری چون تجربه شیرینیه وبه موجودی فکر کن که هر روز توی وجودت رشد میکنه و بزرگ میشه و روزی تورومادر صدا میزنه🥹

من همش گریه ام میگیره هم اینکه بارداری اولم و بعد زایمانم واقعا برام سخت گذشت بعضی وقتا کابوس میبینم بازم اون اتفاق ها برام ميفته

منم همینم گاهی وقتا میگم نکنه بچه طوریش بشه و من ازش خبر نداشته باشم🤦‍♀️

بخاطر هورمونهات عزیزم گاهی وقتا آدم همینجوری میشه

وای دقیقا منم همینجوریم🥺شبا ک تا دیر وقت بهش فکر میکنم
صبحا بیدار میشم بهش فکر میکنم
کلا فکرم درگیره همش ترس و استرس دارم🥺

هدا بهت صبرش وهم میده