مادرا لطفا بمن بگید درباره چیزی که بشما میگم .پسرم یکسال دو سه ماه هست . ولی هنوز چندان انکار وابستگی نداره . مثلا پدرش هست من دارم میرم بیرون انکار نه انگار. گریه چیزی .میام هم خونه واکنشی نذاره. ولی پدرش داره میره گریه میکنه . میاد خونه هم سریع میره بغلش و گریه مدام بغلش میخواد . پدرش خونه هست دوست داره مدام بغل کنه . آخه چرا ؟من مادرش هستم کشش چندان نداره مثل بقیه . الان خونه مادرشوهرم میرم بیش از من سمت اون میره . بغل من نمیاد .خیلی ناراحتم . با اینکه محبت بهش میکنم. بوسش میکنم. شانسه. من باشم نباشم تفاوتی نداره

نه این چ حرفیه، چون همیشه تو رو میبینه براش عادی شدی، همه همیننن

بهتر بیکاری من از خدامه این بچه همش بره بغل باباش 🤦🏻🤦🏻🤦🏻🤦🏻

ولی طبیعیه چون ما پیششونیم عادت دارن ب ما بقیه براشون جذاب ترن

یهو از ی سنی میفهمن مامان از خودشون جداست تازهه میچسبن ب مامانشون😅

از خدات باشه خواهر جان چه عیبی داره همش که نباید به مادر بچسبه بچه من که بغل باباش نمیره بره هم دو دقیقه باز گریه میکنه من بغلش کنم همش به من چسبیده واقعا خسته میشم

از خداتم باشه والا من که دخترم همش بهم چسبیده نمیزاره تکون بخورم بریم بیرون بغل هچکی جز من نمیره حتی باباش خیلی اذیتم میگم کاش اینقد بهم وابسته نبود

باهاش بیشتر بازی کن