خانما نمیخام مقایسه کنم اما من خیلی نگرانم پارک میرم هرجایی میرم بچه ها خیلی بیشتر از پسر من حرف میزنن
من خیلی واسش وقت میزارم بازی میکنم حس بدی دارم فک میکنم تقصیر من چیکار کنم چه راه حلی دارین

براش کتاب بخون زیااااد شعربخون باهاش بازی های کلامی کن نمایش عروسکی راه بنداز جذاب کن صدات تغییربده تنش لحنش جذاب کننده باشه ازکارت های دیدآموز که تصاویرحقیقی دارن هم زیاداستفاده کن افعال همه چیش موجوده حیوانات اعضابدن میوه ها خیالت تخت راه میفته اگه دایره لغاتش هفتادتاس هی به دایره لغاتش بابازی اضافه کن مپل توب آبی بیار توپ قرمز مال تو توپ سبزمال من خودتم ازجملات دوسه کلمه ای دستوری مفهمومی زیاداستفاده کن ترجیحا بابازی تانتیجه بده

یه جمله طلایی بهت میگم از خانم یاوری غصه چیزیو بخور که دست توئه مثلاً اگه تلویزیون زیاد می‌ذاری گوشی بهش میدی با توجه به اینکه زیر دو و نیم سال ممنوعه فضای دیجیتال حق داری ناراحت بشی باید حذفشون کنی اما اگه واقعاً تلاشتو کردی و پسرت به اندازه سنش تعداد کلمات لازم رو میگه پس غصه نداره جان دل ما هممون با هم تفاوت‌هایی داریم پس طبیعی بچه‌هامونم با هم متفاوت باشن یه بچه تو بخش کلامی هوشش بالاست ه بچه تو بخش مهارت‌های حرکتی همین تفاوت‌هامونه که دنیا رو قشنگ کرده من دخترم تو سن پسرم عین بلبل حرف می‌زد پسرم هنوز فقط سه کلمه‌ای و دو کلمه‌ای میگه اینکه دیگه یه دو تا بچه از یه خونواده و یه پدر مادر ثابتن

وای منم دارم دق میکنم در چ حد پسر تو حرف میزنه؟

دختر منم زیاد حرف نمیزنه ولی بچه های دیگه ای رو میبینم که همسن دخترم هستن یا یک ماه دو ماه کوچیکترن ولی حرف میزنن