دختربزرگم یه دوستی داشت ک باهم صمیمی بودن،متاسفانه رفتن اصفهان وقصدبرگشت وکسی هم تهران ندارن،چندبار زنگ زدیم بهشون حرف زدن.
گاهی تو آینه میشینه خیالی باهاش حرف میزنه خیلی جدی.
میدونم این دوری براش سخت بوده ولی نمیدونم رفتارمن بایدچی باشه؟فعلا واکنشی ندادم نه حسشو مسخره کردم نه منع نه ترغیب‌‌. سعی کنم دیگه ازشون جدا بشیم کاملا ک ازخاطرش بره درسته؟یا دقیقا چکارکنم... ۴سال و ۹ ماهشه دختربزرگم.

بنظر من شما با فراهم کردن موقعیت های جدید میتونید شرایط رو به سمتی سوق بدید که کمتر اذیت بشه. و سرش گرم بشه. فعالیت و یا کلاس جدید واسش فراهم کنید خانه بازی بیشتر ببریدش و یا مهمونی بیشتر برید. زمان کمک میکنه.
یکی دوبار بشینید پای حرف دلش شاید نیاز به یک همدردی داشت. شاید نیاز داشته باشه درک بشه و حس ناراحتیشو بیان کنه و سبک بشه.

آخی طفلی ، چقدر سخته براش ، اشکال نداره همه چیزو زمان حل میکنه و اینکه دوست جدید پیدا میکنه دیگه اون فراموش میشه

درک میکنم منم یادمه یکی از دوستام رفت ومن افسرده شده بودم ولی به مرور درست میشه

اگه سرگرم باشه باشما بازی کنه یادش میره شما عینه همون دوستی باشین که باهاش بازی میکردی کم کم یادش میره

هیچی دیگه کم کم خودش میفهمه
ولی سرگرمش کن ببرش بیرون الانم نزدیک عیده مسافرتی بعد عیدم کلاس ورزشی

واکنشی نشون نده .سرش رو گرم کن بیرون ببر ،کلاسی ورزشی ببر ،دوست جدید پیدا کنه بهتر میشه .طفلی بچه سنش هم کمه سخته براش

یه دوست جدید براش پیدا کن