خودم حواسم نبود خواهر شوهرم بهم گفت وقتی بچه گریه می کنه تو حواسشو پرت می کنی(البته دختر من در مجموع زیاد گریه ای هم نیست و سریع خودشو جمع می کنه) ولی اون جاریم که دخترش یک ماه از دختر من کوچیکتره صبر می ‌که بچه هرچی خواست گریه ‌کنه با اینکه بچش خیلی گریه ایه اما اصلا تلاش نمی کنه گریش تمام بشه فقط فوقش بغلش می کنه هی می پرسه چی شده مامان چرا ناراحتی
بچه هم بلاخره خودش خسته می شه ول می ‌کنه می ره
حالا اصولا کدوم روش درسته؟

میگن خیلی نباید حواسشو پرت‌کنی چون اونجوری یاد میگیره ک از مواجهه با احساسات بد فرار کنه و تو بزرگسالی ب مشکل میخوره،باید یاد بگیره احساس غم و ناراحتی و براورده نشدن خواسته چیه و مدیریت احساسات رو یاد بگیره ما والدینم بعنوان منبع آرامششون میتونیم حس همدلی بهشون بدیم

کار جفتتون درسته .. ولی منم حواسشو پرت میکنم

من حواسشو پرت میکنم،بچه زیر سه سال که منطق حالیش نیست بخوام منطقی حالیش کنم،اصلا هم این حرف و قبول ندارم که باید اینقدر گریه کنه تا آروم شه....البته هرکس این روش و پیاده میکنه رو بچش نظرش محترمه ولی من قبول ندارم
من فقط سعی میکنم نذارم عادت کنه با گریه به خواسته ش. برسه

دختر من انقد پیگیره ک اگ یچی بخاد نخرم یا ندم ول نمیکنه حواسش اصلاااا اصلااا ب هیچ عنوان پرت نمیشه حتی یبار دوساعت خابید پاشد گریه کرد و خاست
دیگ گاهی روانی میشم ساکت نمیشم میخام بکشمش

پسر من ک اگه بهش بی توجهی کنم از گریه کبود میشه خودشم میزنه

تو لجبازی و خرابکاری هاش گریه میکنه. بعد میگم تموم شد ،اونم با جیغ میگه تموم شددددد🤣🤣..بعضی وقتا هم میبینه فایده نداره .خیلی آروم خودشو میندازه زمین که توجه جلب کنه .بقیه مواقع بغل میکنم آروم میکنم .به نظرم زیادم بی تفاوتی خوب نیست .بچه خوب تو دلش میگه برای مامانم مهم نیست من ناراحتم .

من با نظر جاریت موافقم
باید بذاری احساساتش رو بروز بده
و باهاش همدلی میکنم
حواسشو اصلا پرت نمیکنم
چون بچه باید حل مسأله یاد بگیره

من ن زیاد حوصله گریه دارم ن حوصله ناز کشیدن ن حواسش و پرت کردن ولی خب یکی دوبار. یواش در کو.نش میزنم میبینم آروم نمیشه مثل امروز صبح دیگ اونو نمیزنم لجم در میاد ازحرص ک باید انو بزنم خودم و میزنم یا منم میشینم گریه میکنم باهاش ساکت میشه ولی خب جایی باشیم مثل خونه مادرشوهری کسی خیلی خودم و کنترل میکنم ولی قایمکی باهاش صحبت میکنم یا میگم پدر سگ ساکت شو دیوونه ام کردی😂

نباید حواسشون پرت کنی ...روانشناسان میگن علت ناراحتیش یپرم و باهاش همدلی کن و آرومش کن کمک کن حلش کنه...ولی خوب بچه ها باهم فرق دارن...پسر من اصلا حواسش پرت نمیشه

من بی توجه ام نسبت به گریه اش..اونم آروم میشه..ولی باباش باشه بغلش میکنه نازش میکنه اونم بدتر کش دارش میکنه😅

قطعا حواسشو پرت کنی بهتره
البته تو این سن جواب میده ها
بزرگ بشن فک نکنم

خب عرض کنم خدمتتون،🤣 طبق مطالعات چسمثقالی که داشتم و دارم
اول دلیل گریه رو باید بدونیم چیه
اگر دلیلی پشتشه( خستگی، گشنگی، ترس یا آسیب مثلا افتادن) اول همدلی میکنیم
بغل کردن و نوازش
تو موارد اول بهش نشون میدیم که درحال رفع نیازشم هستیم
در موارد دوم و سوم( ترس و آسیب ) بعد همدلی حواسش رو پرت میکنیم و این حس رو منتقل میکنیم تو حق داری گریه کنی چون تجربه سختی سپری کردی

اما اگه گریه از سر لجبازی باشه
اولش بازم سعی میکنیم با حواس پرتی با کار مورد علاقه دیگه گریه رو متوقف کنیم
اما اگر شدت بده و همچنان گریه کنه بهتره بگیم باشه من اینجا هستم اما دیگه گریه رو نمیشنوم و منتظرم گریت تموم بشه باهم حرف بزنیم و دیگه بریم تو فاز بی تفاوتی

من خودم ۹۰ درصد مواقع رعایت میکنم
اون ۱۰ درصدم چون انسانم و کاسه صبر حدی داره 🫣 از دستم در میره واقعا

پسر من اگر گریه بیا با هیچی حواسش پرت نمیشه اگرم ساکت بشم گریه شو بیشتر میکنه

دختر من بالا میاره باید سرشو گرم کنم

من بغل میکنم ازش میپرسم بعد آروم آروم خوب میشه

نمیدونم کدوم درسته اما منم حواسش رو پرت نمیکنم صبر میکنم تا خود گریه‌ش تمام بشه نهایت بغلش میکنم و بهش میگم چی شده چرا ناراحتی با اینکه زیاد گریه میکنه ولی صبر میکنم تا خودش خسته بشه هر چقدر هم طول بکشه در نهایت هم ته تهش تا آخر شب که میخواد بخوابه خودش میگه چرا گریه کرده بود گاهی هم همون موقع میگه

تو مجازی میگن ن بایس بی توجهی کرد ن توجهه کنی بایس
ولی من بغلش میگیرم نازش میکنم یا گولش میزنم یادش بره گریه نکنه ولی شوهرم هی بهش میگه انقدر گریه کن تا اروم بشی

پسر منم گریه ایه شدید، حواسشو پرت میکنم زودی اروم میشه، بخوام بغل کنم و بپرسم و... هی میخواد کشش بده

منم حواسشو پرت میکنم
اگه نکنم یکسره گریه میکنه و ساکت نمیشه

دختر من لج ک میکنه تا آخر عمرم صبر کنم‌ساکت نمیشه