معمولاً وقتی که بچه های بزرگتر مسئولیتِ بچه های کوچکتر را به عهده می گیرندو یا اصطلاحاً خواهر یا برادر کوچکتر خود را بزرگ میکنند هر دو آسیب میبینند.
بچه های بزرگتر به این خاطر آسیب می بینند که بزرگ کردن و مواظبت از یک بچه کوچکتربا اضطراب همراه است وبچه کوچکتر هم آسیب خواهد دید
چون یک بچه و یک آدمِ کم دان از او مراقبت می کندیعنی آن آگاهیِ پدر و مادر وجود ندارد.
مهم هم نیست که بچه های بزرگتر چه اندازه نقش داشته اند چه کم و چه زیاد همین قدر که نقشی داشته اند می تواند به هر دو آسیب زده باشد.

Question

مامان 𝒮𝒪ℋ𝒜ℐℒ ۶ سالگی

۵ ماه پیش

معمولاً وقتی که بچه های بزرگتر مسئولیتِ بچه های کوچکتر را به عهده می گیرندو یا اصطلاحاً خواهر یا برادر کوچکتر خود را بزرگ میکنند هر دو آسیب میبینند.
بچه های بزرگتر به این خاطر آسیب می بینند که بزرگ کردن و مواظبت از یک بچه کوچکتربا اضطراب همراه است وبچه کوچکتر هم آسیب خواهد دید
چون یک بچه و یک آدمِ کم دان از او مراقبت می کندیعنی آن آگاهیِ پدر و مادر وجود ندارد.
مهم هم نیست که بچه های بزرگتر چه اندازه نقش داشته اند چه کم و چه زیاد همین قدر که نقشی داشته اند می تواند به هر دو آسیب زده باشد.

۷ پاسخ

مامان 𝒮𝒪ℋ𝒜ℐℒ ۶ سالگی · Answer 1 · 2026-02-24T09:26:22Z

اگر فرزند شما تمایل ندارد وارد هر جمعی شود یا با همه ارتباط بگیرد.

این الزاماً نشانه‌ی کمبود اعتمادبه‌نفس نیست.

بلکه می‌تواند نشانه‌ی مرز داشتن، آگاهی از خود و عزت‌نفس واقعی باشد.

والدگری آگاه یعنی دیدن معنا و نیت پشت هر رفتار کودک، حتی زمانی‌ که با تصور عموم متفاوت است.

مامان 𝒮𝒪ℋ𝒜ℐℒ ۶ سالگی · Answer 2 · 2026-02-24T09:27:29Z

نظارت بیش از حد مادران بر خوراک کودکان میتواندتاثیراتی منفی بر خوردن و وزن آنها داشته باشد.طبق تحقیقات انجام گرفته مادرانی که محدودیت‌های بسیاری در دریافت مواد غذایی کودک اعمال می‌کنند، ممکن است کودکانشان نیز به‌عنوان عکس‌ العمل، پرخوری کنند. درمقابل اگر مادران برای خوردن به کودک خود فشار بیاورند، کودکان در غذاخوردن کندتر و ایرادگیرتر می‌شوند. اگر در مورد غذاخوردن به کودکان فشار نیاوریم آنها بیشتر لذت می‌برند.

والدین کودکان ایرادگیر در غذا خوردن در مقایسه با کودکان غیر ایرادگیر مشکل فشار بیشتری برای خوردن به آنها وارد می‌کردند. می‌توان استدلال نمود که والدین کودکان ایرادگیر در غذاخوردن به‌ناچار برای خوردن غذای بیشتر به کودکان فشار می‌آورند تا بلکه بتوانند آنها را در وزن ایدئال حفظ کنند. اما پژوهش‌ها نشان می‌دهند فشار آوردن به کودکان برای غذاخوردن نتیجه عکس می‌دهد. این کار وعده‌های غذایی را به میدان مبارزه‌های میان والدین و کودکان مبدل می‌سازد.

شاید تنها راهی که والدین می‌توانند بر غذا خوردن فرزندشان تاثیری مثبت بگذارند. این است که وعده‌های غذایی را با قراردادن غذاهای سالم در مقابل کودکان به تجربه‌ای خوشایند بدل سازند.