شب شد رفتیم دکتر گفت ی قل جاش خوبه کیسه زردش تشکیل شد ی قل دیگه پایینه کیسه زرده هنوز تشکیل نشده گفتم یعنی چی می مونه دیگه دکتر گفت حالا یدونه جاش محکمه یکی دیگه شانسیه یک روز درمیون تاسه روز بتا نوشت‌.اومدم خونه هم خوشحال بودم ک یکیش حداقل اکی هست هم ناراحت اون یکی بودم.هر دفعه ک میرفتیم آزمایش عدد بتا کمتر می‌شد دلداریم میدادن توکل ب خدا. منی ک برای ب اینجا رسیدن از جون مایه گذاشتم توکل ب خدا گفتن خیلی برام سخت بود.تو مطب با ی خانم باردار هم صحبت شدم گفت نذر خانم ام البنین بکن ۷۰ تا صلوات بفرست خانم خیرخواهه.و در کمال ناباوری دکتر سونو کرد دید کیسه زرد اون هم تشکیل شد گفت پس چرا عدد پایینه.ماماش بهم گفت عدد ول کن قلب بچه میزنه حله دیگه نسخه داد برای تشکیل شدن قلب بریم.تا صبح خوابم نبرد.وقتی اولین بار صدای قلبتونو شنیدم نمیتونم حسمو توصیف کنم.انقد بگم علی گوله گوله اشک می‌ریخت تو اتاق پیش دکتر فقط سجده شکر می‌کرد.منشی دکتر گفت بیا رفتم پیشش گفت تا سه ماه نشدی ب کسی نگو کلی داشت نصیحتم میکرد..ظهر دوتا جوراب کوچولو خریدیم بابا رو ناهار خونه دعوت کردیم وقتی اومد غذا خورد جورابارو نشون دادیم لبخندی زد صورتش سرخ شد تبریک گفت خداروشکر کرد کلی دعای خیر کرد.(بابام خیلی سیاست داره لبخندش برای ما یک دنیا هست).

خاک تو سرشون بایذ دعوا راه مینداختی

روزها رفتن اومدن شد روزی که ماه سوم رفتم سونو تعیین جنسیت.من گفتم پسرن حالت‌هام ب پسر میخورد.وقتی دکتر گفت دوتا دخترن قشنگگگگ باااال در آوردم علی خیلییی خوشحال شد.منو علی خواهر نداریم.گفتم خدایا دمت گرم من صبرم کم بود .خواهر ندادی ولی دوتا رفیق و خواهر پناه دادی بهمون.زنگ زدیم ب مامانم گفتم مادر خواهر دار شدم.دکتر گفت طول سرویکس کم شد حتما الان برو پیش دکترت.دنیا رو سرم خراب شد.من دورم باردار پرخطر ندیدم اصلا این چیزایی ک میگفتن نمی‌دونم چی بود.دکتر نامه داد با دوتا دکتر دیگه مشورت کردن فرداش اول وقت تو۱۶ هفته بود فکر کنم سرکلاژ شدم دیگه شدم استراحت مطلق و داستان‌هایی ک داره.تاشدم ۲۴ هفته حس کردم ی چیزی افتاد تو مثانه ام.جدی نگرفتم شب یلدا شد و منم رفتم دکتر گفتم دکتر تو مثانه ام سنگینه اول جدی نگرفت بعد سونو کرد بعععععله آترین خانوم ک کیسه زردش یک هفته دیر تر تشکیل شد پایین افتاد.فوری اورژانسی نامه داد بیمارستان بستری بشم آمپول ریه بزنم.اومدم خونه وسایلم جمع کردم رفتم ک رفتم ...
قرار بود سه روزه مرخص بشم سه ماه موندگار شدم همون شب اول چون بیمارستان امام آموزشی هست و فقط nicuامام مجهزه باید اونجا میرفتم.همون اول جوجه دکتر اومد ک معاینه ات کنم گفتم سرکلاژم چیو معاینه کنی با دوستاش دوتا پامو ب زور گرفتن اینم انگشت انداخت تو گفت ولش کنید بسته هست
فرداش ب خون ریزی افتادم رفتم سونو طول سرویکس کوتاه تر شد یک سانت شده بود کلا.گریه کردم کلی زنگ زدم ب علی ک بیا منو ببر اینا دارن منو میکشن اینجا کشتارگاهه تو شیفت عوض شدن شون همسایه مون که پزشکه دیدم آشنایی دادم