دارم تلاش میکنم از اویزون شدنها و گریه های الکی پسرم فرار کنم، مثلا مهمون دعوت میکنم یا مهمونی میریم، تا روزام بگذره ، اونم تو جمع ارومه و بازی میکنه . خیلی وقتا الکی هنش میگه به به، آب، بغل، نق نق میکنه، بازی نمیکنه، همش باید باهاش بازی کنم صبح تاشب، خیلی خسته میشم، خوابمونم که یه خط در میونه... خلاصه خدا به خیر بگذرونه.

حالا شانس بد. من پسرم مهمونی هم میریم گریه میکنه 😮‍💨خسته شدم دیگه

پسر منم همینه ، کافیه برم تو اشپزخونه انگار ناظره باید همش بغلم باشه ببینه چیکار میکنم دارم ظرف میشورم اویزونم میشه، همش غر میزنه بغلش کنم دیگه کت و کول نمونده برام، مهمونی خوبه ولی همه الان مشغول خونه تکونین نمیشه هی رفت

دقیقا بچه منم همینه تا وقتی خوابه آرامش دارم بیدار شه کلن با بغلمه یا بهونه میگیره از این روزا خستم

منم مثل شمام منتها وقتی باباش خونه اس خیلی عالی رفتار میکنه دخترمنم عاشق بیرونه الان با مامانم رفته خونه خالم ، خالمم یه نوه همسن دخترم دارد

پسر منم باز ۲ هفته ای میشه اینجوری شده، همش میگه بغلم کن، نمیزاره هیچکاری کنم اصا
آره تو مهمونیا یکم سرشون گرمه خوبه