به خاطر شرایط این روزا خونه رو ترک کردیم با خانواده همسرم اومدیم شمال. توی این مدت تمام روتین های پسرم از بین رفته از خواب و خوراکش گرفته تا لباس پوشیدنش و حمومش و یا حتا بیرون رفتنش...
در کل همه چیز از کنترلم خارج شده
نمیدونم ج ن گ بدتره یا این؟
هر چقدرم همسرم میگه همه امور بچه رو مادرش بهتر میدونه باز کار خودشون رو میکنن .
دارم دیونه میشم پریودم هستم دیگه رد دادم
شما بودین تحمل میکردین یا برمیگشتین؟
.
فرزند پروری/ تغذیه مستقل/ خواب

من بخاطر امتحان هام اومدم خونه مامانم بعد ی مشکلات شد و امتحان عقب افتاد سه ماه مجبور شذم بمونم بچم نگه دارن بخونم تمام روتین از دستم خارح شد اولاش اقد خرص خودم موهام سفید شد چیزیم تغییر نکرد چون گیر بودم باید تحمل مکردم اما گذشت اومدم خونه خودم و سر دو سه هفته روتینش اوکی کردم

منم همینطورم
از روز دوم جنگ اومدیم خونه ی مادرشوهر و پدرشوهرم و دیگه وااااقعا هم من هم همسرم دلمون میخواد جیغ بزنیم 🫠
از طرفی با خودم میگم اون بندگان خدا هم همه چیزشون به خاطر ما ریخته بهم و دارن ما رو تحمل میکنن ولی ما هم خسته شدیم و بجز اون منم احساس مادرناکافی بودن دارم چون خیلی از چیزای پسرم از دستم خارج شده ، خیلی از چیزا رو مقاومت کردم و همچنان پایبندیم بهش ولی خب اون شرایطی که توی خونه داشتیم دیگه نیست ...
اما هرچقدر هم فکر میکنم دلم راضی نمیشه بچه رو ببرم توی سرو و صداهای تهران

والا من خونه هستم و روتین بچهام بهم ریخته خودمم ک دیگ نگم

منم یه هفته رفتم تو هر کاری دخالت کردن اونا موندن من برگشتم گفتم مو ش ک بزنه بمیرم بهتر از عصاب خوردنه

ما خودمون ویلا گرفتیم موندیم شمال بااین ک اقوام شوهرم همه شمالن اما پول دادیم مستقل موندیم اگ پول نداری وایسا تحمل کن تهران امن نیست فعلا

منم شرایطم مث شما بود اما با احترام و قاطعیت همه امورش رو دست گرفتم خیلی سخت مجدد تنظیم شد اما شد دیگه فهمیدن من سر بچم و روتیناش شوخی ندارم فقط یکبار جلوشون عصبانی شدم چون شوهرم گفت ولش کن فشار نیار بهش شل کن بزار هروقت خوابید گفتم ۹ ما خودمو تحت فشار نزاشتم ک الان بخوام شل کنم تو کارای منو بچه دخالت نکن نیاز ب کمک و راهنمایی بود میگم بهت اینو گفتم بقیه فهمیدن ک وقتی بعد از ۷ سال باشوهرم اینجوری حرف زدم امکان داره احترام بقیه رو هم نگه ندارم البته قبلش با شوهرم همانگ کردم ک دلخوری پیش نیاد

درسته خونه خیلی راحتی ولی ببین میتونی صداها و استرس جنگ رو تحمل کنی برگرد وگرنه ی مدت تحمل کن انشاالله ک بحق همین بچه های کوچیک این شرایط زودی ب نفع اسلام تموم بشه و شمام برگردی ب خونه امن خودت

منم همینم😐

روتین که خواه ناخواه بهم میخوره وقتی آدم پاشو بیرون می‌زاره من خونه مامانمم میرم همش عذاب وجدان میگیرم که مثل خونه خودمون نتونستم برسم به دخترم خودشم شیطونتر میشه خواب و خوراکش بهم می‌ریزه
ببین اگه خیلی اذیتی و اطراف خونتون جای نظامی نیست برگرد ولی اگه امن نیست همونجا بمونی بهتره

منم همینم دقیقا

تهرانم دیگ اروم شده میزنن ولی کمتر ارغوانم همه چیش بهم ریخته بود