۹ پاسخ

وقتی نی نیت خوابه تو هم بخواب ، خونه رو وقتی همسرت اومد تمیز کن یا همسرت تمیز کنه یکی بچه رو نگه داره اون یکی کارا رو انجام بده ، هنوز قوای بدنت برنگشته باید بیشتر استراحت کنی تا بتونی شیر بدی و به بچه برسی

زیاد به خودت سخت نگیر ، هنوز زوده برای کارای خونه ، از همسرت کمک بگیر ،یه ماهگی به بعد اوکی میشه

من از روز ۱۹ تنهای تنهام. صبح ها تا عصر هم شوهرم سرکاره. خانواده همسرم کلا شهر دیگه هستن. خواهد خودمم هم شهر دیگه. مامانم هم مسن هست. توانایی کمک نداره. خلاصه من و دخترم نود درصد اوقات تنهاییم. خیلی سخته. اکثر روزا یک دور گریه میکنم. ولی خب روزانه خونه رو تمیز میکنم. ناها میپزم. همه کارا هم میکنم. تا دخترم خواب میره صبح ها سریع شروع میکنم.

همه چی عالی بعد ۱۰ روز مامانم رفت همیشه ناهارم ۱۲ نیم آماده ظرفا شسته شام ۸ آماده خونه تمیزه نباید خودتو تنبل بار بیاری به هوای بچه

یعنی واقعا سخته خواهرم اصلا نمیرسی من واقعا رویایی فکر میکردم مادر شدنمو اصلا بعنی این دو ماه که شده نتونستم غذا درست کنم اصلا یکسره بچه گریه میکنه
خونه هر چقدر تمیز میکنی بازم بهم ریخته است دیگه بیخیالی میگذرونم ناهارم یه وقتایی که خوابش سنگینه میشه از صبح میخوام یه نهار درست کنم یکسره بیداره نی نی

ومنی که از روز اول زایمان دست تنها بودم همه مریض شده بودن حتی همسرم😕

سخت بود ولی شد وقتی پسرم خوابه تند تند کارامو میکنم بعضی وقتا شب ها ناهار فردا هم آماده میکردم

منم تازه تنها شدم
اما به سختی میشه ولی قلق دست آدم میاد فقط صبحا که هم به ناهار برسی هم بچه سخته بقیش خوبه

من شوهرم کمکم‌ میکرد گاهی غذا درس نمیکردم..شام ظرف ک کلا شوهرم
ناهار هم‌گاهی وقتا ..
وارد ۳ ماهگی بشی خیلی خوبع انرژیت بیشتره

سوال های مرتبط