۱۰ پاسخ

نه من توی دنیای واقعی هم نسخه اصلی خودمم. از یکی بدم بیاد توی ظاهر و حرف زدنم باهاش مشخصه. خوشمم بیاد راحتم. یه حرفی توی دلم باشه میگم تا بعد خودخوری نکنم. و اینم بگم این ورژن اصلا خوب نیست چون مردم عاشق متظاهر و چاپلوسن آدم های واقعی رو دوس ندارن

من از این ادمام که تورفتارم همه چی مشخصه دست خودم نیس به شوهرمم زیاد گفتم گمشو قیافتو نبینم 🤣🤣🤣درکل یه مدلم

من فقط تنها بودنی خودمم چون حس میکنم دیگه نمیش با کسی راحت بود خلاصه ب هر دلیلی حتی نمیشه اعتمادم کرد🫠

من پیش شوهرم خود واقعیمم... دقیقا همینی که میگی😂 یکاری نکنه میگم ازت متنفرم دودقیقه بعد میگم عشق جان ...❤️🤣

من پیش شوهرم خودمم ولی پیش بقیه نه

من اینجا هم راحت نیستم میترسم فامیل ببینه 🤣

منم بعضی جاها خود واقعیم نیستم گاهی خیلی اذیتم می‌کنه ...

😂😂من خیلی وقتا خودمم
به خاطر همین هنش ی آدم حاضر جواب به نظر میام

من قبلا سعی می‌کردم در هر حالتی به آدما احترام بزارم از یه جایی ب بعد دیدم انگار این احترام گذاشتن شده وظیفم و خیلیا لیاقت ندارن
منم دیگ کافیه از کسی چیزی ببینم یا تضاد اخلاق و افکار داشته باشیم تضاد عقیده داشته باشیم بدون بحث واسه همیشه میزارمشون کنار

متاسفانه یا خوشبختانه نسخه واقعی خودمم یوقتایی از دست خودم لجم میگیره ولی اخرش رضایت کامل دارم ی جاهایی خوبه ک خود واقعیت باشی

سوال های مرتبط

مامان ایلیا مامان ایلیا ۲ سالگی
اینروزها خیلی ها مثل من فکرشون مشغوله
خیلیا نگران آینده هستن
خیلیا از فکر و نگرانی اینکه قراره چی پیش بیاد برای اینده بچه ها خوابشون بهم ریخته. عصبی شدن. حوصله ندارن. تو یه حالت بلاتکلیفی زیاد به سر میبرن که حتی رمق انجام کارهای معمول رو هم ندارن. حتی یه آشپزی ساده توام شده با فکر و خیال و غصه...
بیشترمون هم تمام نگرانیمون بخاطر آینده بچه هامونه.
اگه تمام این حالتهارو دارین به خودتون حق بدید. مهمتر از همه اینه که خودمون با خودمون مهربون باشیم اگه همش خسته ایم و حوصله نداریم به خودمون اینروزها سخت نگیریم.
اگه نمیتونیم مثل همیشه بگیم و بخندیم به خودمون انگ افسردگی نزنیم.
واکنش طبیعی هر انسانی به این شرایط همینه.
ولی تنها کاری که میتونیم در حق خودمون و بچه هامون بکنیم اینه که بیشتر وقتمونو با بچه هامون بگذرونیم. اگه حوصله اشپزی نداریم مهم نیست با یه غذای ساده سر کنیم ولی همون تایم رو با بچه ها وقت بگذرونیم. کمتر سمت اخبار ناراحت کننده بریم هرچند خیلی سخته دنبال نکردن ولی مهم اینه که ما مادریم و مسئول.
زمانی که کنار بچه ها نشستیم و به هیچی جز بازی با اونها فکر نمیکنیم هم حال خودمون بهتره هم بهانه گیری و شیطنتهای کوچولوها کمتره چون اونا هم اینجوری حس ارامش بیشتری دارن.
یه مدت به خودمون کمتر سخت بگیریم. کمتر به کارهای خونه فکر کنیم. سعی کنیم آرامش رفته مون رو با نقاشی کشیدن و عروسک و ماشین بازی و کاردستی درست کردن با بچه ها به دست بیاریم.
به امید روزی که حال دل هممون خوب باشه. و بچه هامون در آرامش و حال خوب.