خیلی ناراحتم 😔
تو این سه ماه که برگشتم سر کار، پسرم پیش مامانمه، خیلی باهاش جور شده، حرفاشو گوش میکنه بهش میچسبه، اینجوری نیست که با من خوب نباشه اما با اون خیلی بهتره، دلم میخواد کلا با بچه م باشم دیگه نرم سر کار، اما نمیشه 😔

دختر منم همینطوره منم میرم سرکار یعنی میرفتم تا قبل جنگ. باید از خدامونم باشه که یکی رو دارن مورد اعتماد خودمونه و اذیت نمیشن در نبود ما. حرف احتمالی و قضاوت بقیه هم برات مهم نباشه

هزاربار خداروشکر کن مامانتو داری بچتو برات نگه داره .من کسی نیست بچمو بزارم پیشش یه سال دیگه مرخصی بدون حقوق گرفتم

من سرکار نمیرم ۲۴ساعتم نوکر بی مزد خانمم ولی وقتی مامانمو میبینه دیگه یادش میره من مامانشم

واقعا کاش همه ی مامانا تا ۳ سالگی پیش بچشون باشن🤧🥲

پول به دست میاد ولی بچگی اش دیگه برنمیگرده هیچوقت الان بهترین دورانه

بس نیست با مامانت جوره دست از سرت کشیده نعمت خداس که😂

آرزومه مامانم نزدیک بود میتونسنم بچمو بذارم پیشش ازش کمک بگیرم

وا عزیزم خوبه ک
حالا بچه من پنج دیقه پیش کسی نمیمونه گریه میکنه فقط میگه مامان
ب هیچکدوم از کارام نمیتونم برسم خیلی ناراحتم

درکت میکنم😞

عزیزم من ک صب تا شب پیش خودمه و همشم بازی و بوس و بغل
اما مامانمو ک ببینه منو کلااا نادیده میگیره از بغلش بغلم نمیاد و بغلش کنم گریه میکنه ک ولم کن بغل اون باشم
صداشو ک بشنوه منو میزنه کنار ک ببینه کجاس بره بچسبه بهش
بیشعور الدنگ،من مامانتم خرک
البته ناگفته نماند مامانمم عاشق دخترمه
و عاشقانه اس رابطشون🤣😍

بچت مهمترع

دختر منم مامانم رو به من ترجیح میده🫢🤫🙄😏😕