خانوماي تهراني تو اين وضعيت تو خونه موندي. نميترسيد؟ من از روز اول رفتم از تهران ولي واقعا خسته شدم ميخوام برگردم ولي از يه طرفك ميترسم صداها خطرناك باشه برام جفتم خلفي لولاينگ

من از روز اول تهران بودم تا الان خونمونم مرکز شهره در اوج بمبارون،مگه تا کی میشه دور از خونه زندگی موند؟شاید حالا حالاها طول بکشه،نمیشه که.
مگه مردم توی ۸ سال جنگ چیکار میکردن؟

شنبه که شروع شد من یکشنبه خارج شدم.۱۵روز بعد طاقت نیووردم برگشتم تهران.مجبور شدم همون جا سرکلاژ کنم چون هم طول سرویکسم پایین بود هم جفتم پایین بود هم دهانه رحمم شش میل باز سده بود حتی سلفری هم اونجا دادم ولی حقیقتا خسته بودم دور از خونه. اگه سمت شرق تهران هستی انگار میگن صداها اونجا زیاده

من خونه نموندم از اول چون درد گرفته بود دلم ترسیدیم زایمان کنم از استرس و فشار
الان می‌خوام برگردم واقعا خسته شدم اما همسرم نمیزاره واقعا خول شدم دیگه از سروصدا دلم آرامش خونمونو میخواد

هنوز اوضاع تهران خیلی خرابه؟😢

خوش به حالتون چه دل وجراتی ...شهر ما هنوز هیچ سر وصدایی نیست‌...ولی من میترسم.

منکه تهرانم ،میترسم اما دلم نمیخواد جایی برم دوست دارم تو خونه خودم باشم،صداها خیلی بدجوره اما ترجیحم تو خونه موندنه

من با اینکه جا داشتم،نرفتم و تهرانم

منم میخوام برگردم ده روزه اومدم خونه مادر شوهرم شهرستان ولی انقدر بی شخصیته انقدر ناراحتم کرده الانم باهاش حرف نمیزنم فردا برمیگردم هر چی باداباد زندگی زیر بمباران قابل تحمل تره برام

از اول جنگ تاالان دوبار خیلی ترسیدم
ی بار ۵ صب خواب بودم کل خونه لرزید صدای بلند
ی بارم زدن هرچی زنگ زدم به شوهرم آنتن نداشت کارش دقیقا بغل پادگانه 🥲

سه روزه اومدم بیرون از خونه دارم دغ میکنم.خونه مامانم همش شلوغ مهمون میاد خسته شدم.امروز میرم دیگه هرچی بشه برنمی‌گردم😪

مراقب باش جفتتم پایینه

منم توی همین شرایطم از اولین روز اومدم شهرستان اما واقعا خسته شدم میخوایم برگردیم