میگم من مادر بدیم . من اگه نباشم بچه ام اصلا نمیگه مامانم
کجاست . بعد اصلا با من آروم نمیشه بهونه همه رو میگیره جز من حتی زن داداشم . حتی یکبار هم نمیاد بغلم ولی مداوم بغل همه میره حتی بهونه باباش رو میگیره ولی من اصلا براش مهم نیستم

وای بابا بهتر بقران واسه من عین چی چسبیده بهم یعنی آماده میشبم بریم بیرون باباش میبره تو ماشین گریهدمیکنه تا من درو قفل کنم برم سوار بشم یعنی مصیبته هر جا میخوایم بریم اول میرینه تو اعصابمون با گریه هاش زاییده بودم با بخیه ازم جدا نمیشد رفتم بیمارستان فقط گریه میکردم که چیکار کنه این بچه بدون من 😩وای اصلا خیلی بده همش استرس شو دارم بدون من چیکار کنه این بچه همش باید مواظب باشم یه آرایشگاه یه دکتر ساده یه خرید نمیتونم برم چون پیش کسی نمیمونه

دقیقااااااااا دختر من همینجوریه من یه شب کامل بیمارستان بودم حتی شب نگفت مامان کجاس
از شوهرم پرسیدم بهونه منو نگرفت میگه نه
منم ناراحت میشم بچم بهم اهمیت نمیده

دختراولی من اینجوربودولی دومی همش چسبیده بهم تادستشویی وحمومم دنبالمه

اینجوری که خیلی خوبه برعکس پسرم از من جدا نمیشه مسافرت رفت بودیم جای پدرشوهرم که اینقدرپسرم دوسش داره هم نمی‌رفت بغلش کمر برام نموند یا من پیشش نبودم جای نمی موند

دختر من یکماهه اینجوری شده،
قبلا خیلی وابستم بود ولی الان سراغمو نمیگیره، اینمدت خیلی روم فشار بود، زیاد دعواش کردم حس میکنم برای همین ازم فاصله گرفته، خیلیییی اذیت میکنه

چونکه میدونن ما همیشه هستیم خیالشون راحته

دختر منم اگه من نباشم به هیچ وجه سراغمو نمیگیره ولی با این تفاوت ک پیشم ارومه و بغلم میاد

دقیقا بچه منم اینجوری نمیگه مامانی هست اصلا

پسر منم یک هفتس اینجوری شده
بنظرم چون خیالشون از بابت بودن ما راحته اینجورین