خانوما من ی مشکلی دارم واقعا ب دلایلی پشیمونم بارداری شدم ، من پریودام بهم ریخت ترسیدم اقدام کردم همون ماه اول بارداری شدم ،الان همش میگم کاش نمیکردم اینکارو زود بود، دیگه نمیتونم خیلی کارا انجام بدم ، نمیدونم چیکار کنم حالم خوب نیس

فامیل ما که الان باهاش همسایه ام الان ده ساله مدام در حال دکتر رفتن و عمل های خطرناکیه که واقعا توان براشون نذاشته جدا از داروها و قرص هایی که میخوره هورمونی که چقدر داغونش کرده هزینه های خیلی زیادش دیگه افسرده شون کرده و بدتر حرفهای اطرافیان و فامیل که باعث شده دلش نخواد از خونه بزنه بیرون که مبادا بهش گیر بدن و چه حرفهایی بهش بزنن خودش میگه واقعا جوری باهام برخورد میکنن انگار کار زشتی کردم و مدام طعنه میزنن که نتونستن بچه بیارن خدارو هزاران بار شکر کن که خدا این هدیه رو بهت داده و این بچه تو رو مادر خودش انتخاب کرده در عالم قبل ...بدون یکی هست هرشب آرزوی بچه دار شدن میکنه و میگه از زندگی هیچی نفهمیدم مدام دنبال دکتر بودم برای بچه همسرش هم کارگر هرچی پول در میاره خرج دکتر میکنه.خدا رو شاکر باش

اینو بدون که خدا خواسته که شما باردار بشی یعنی قسمتت این بوده ، پس تقصیر تو نیست و عذاب وجدان نداشته باش

من ب خاطر همین مشکلاتی ک تو داری میگی یک سال تو اقدام بودم عزیزم
تو خیلی خوش شانس بودی
میدونی چقدر دارو های هرمونی خوردم چقدر ازمایش دادم چقدر درد کشیدم چقدر غصه خوردم که چرا من اخه
قدر داشته هاتو بدون عزیزم خدا واقعا دوست داشته

منم بچه دومم خدا خواسته بود اولش خیلی گریه کردم افسرده شدم کنار نمیومدم
ولی الان هر لحظه به خاطر داشتنش خدا رو شکر میکنم و مطمئنم خدا بهترینا رو برای بنده هاش میخواد

مطمئن باش باردار شدن به این سادگی نیست
این بچه رو خدا برات خواسته و قطعا بعداً خیریتشو میفهمی
خیلیا آرزوشونو جات باشن ،ان خدا دامن اون ها رو هم سبز کنه

خدا بهت قدرت و توانش رو میده و مطمئن باش به دنیا بیادش کلی دیدگاهت تغییر میکنه ❤

منم تا اعصابم بهم میریزع میگم ن بخاطر بچما بچم نور چشممه تازه عذاب وجدان دارم ک چرا تواین دنیا با این ادمای بد من طفل معصوم آوردم بعد میگم شاید قرار بیاد برام جبران بشه همه اینا

دیگه خیلی دیره انشالله بسلامتی دنیابیاد