۹ پاسخ

اول که منم 25سالمه مامان دوتاگل دسته هستم و هر لحظه برای حضور شون تو زندگیم خدارو شکر میکنم و اصلا هم بابت اینکه دوستام ویااطرافیان ازم دورمیشن و یا مثل قبل باهام نیستن حتی فکرم نمیکنم به تو هم همین توصیه رو میکنم

منم ۳۰ سالمه و دارم بچه دار میشم گاهی فکر میکنم هنوز زود بود برای این تصمیم
اما از طرفی میگم سن خوبیه هم همه چیز تجربه کردم هم اینکه الان تو این ین با پختگی رسیدم و حوصله ی بچه داری دارم .
خیلی مامانا هم سن و سال ما هستن و با وجود بچه به همه کارا میرسن قطعن ماهم میتونیم با برنامه ریزی با خودمون برسیم😊

این طرز فکر درست نیست چون هر آدمی مسیر زندگی خاص خودشو داره، بعدشم بچه بالاخره بزر‌گ میشه درسته چند سال اولش سخته ولی یهو میبینی از آب و‌گل درومدو وقت آزاد شماهم بیشتر شد، اون موقع کلی وقت برای کارا و تفریحات شخصیت داری❤️

من ۲۰ سالمه عزیزم بخاطر باردار شدنم دانشگاهم نصفه مونده فعلا
باید غیرحضوری بخونم با کلی دردسر

منی که تازه ۱۹ساله شدم باید چی بگم؟😐😂
هر چیزی جای خودش
بیرون رفتن و تفریح و کافه و رستوران اینا جای خود
بچه و همسر و اینا هم جای خود
به نظرم اصلا این فکرا رو نکن

و منی که تازه رفتم تو ۱۸ سال🥺

نباید زیا د با مجردا بپری، زندگیت تحت تاثیر قرار میگیره

نباید زندگیتو با مال بقیه مقایسه کنی
من خیلی دوست و رفیق داشتم
یکیشون از من بزرگ تره ازدواج نکرد مهاجرت کرده چند ساله آمریکاس
دیگه ازش خبری ام ندارم

اون یکی ازدواج کردم گفت تو تایمت مثل قدیم دیگه آزاد نیست باهات دیگه خوش نمی‌گذره🗿🤣 کات کردم باهاش جالبه تو تمام بیماری جسمیشو روحیش که بستری بود عین پروانه دورش میچرخیدم


آدم ها دائمی نیستن این واقعا بهم ثابت شده که تنها کسی که واسم میمونه همسرم و خانواده امه


الانم منتظرم شرایطم یکم مساعد بشه بچه دار بشم

خودمو وقتی میبینم نسبت به زمان مجردیم شاید مثلاً دیگه اونجوری دیوونه بازی و رهایی ندارم

ولی در قبالش خیلی چیزای بهتری بدست آوردم

عاقل تر شدم بالغ تر شدم خیلی قوی شدم!


به نظرم زندگی مثل حالت های مختلف آب میمونه فقط از حالتی به حالت دیگه ای تغییر میکنه ولی هنوزم همونه ماهیتش!


حق داریم که بعضی وقتا دلمون تنگ بشه
و هیچ اشکالی ام نداره بعضی وقتا حس پشیمونیم بهمون دست بده


قشنگ میفهمم چی میگی و درکت میکنم
بابت این حستم هیچ وقت خودتو سرزنش نکن عزیزم 🙂♥️✨

ومنی ک ۱۷سالمه🥺🌿

سوال های مرتبط