امروز رسما در مرز فروپاشی روانی بودم…
یه عالمه گریه کردم و غر زدم🥲
حالا اومدم اینجا بگم
به جهنم که جن گه…به جهنم که هر لحظه ممکنه لحظه آخرم باشه…به جهنم که همسرم یک ماه بیشتر سرکار نمیره چون کارگاهشون جای صنعتی و خطرناکه…به جهنم که مادرم قلبم رو تیکه تیکه کرده…به جهنم که لوله خونمون ترکیده و کله خونه و اشپزخونه و حیاط و اتاق ها ریخته بهم…به جهنم که سرم داره میترکه…
زندگی به خاطر هیچ کدوم از این اتفاقات یک ثانیه هم نمی ایسته
زندگی هر لحظه و همیشه ادامه داره
باید تا ثانیه ایی که خدا بهمون نفسی هدیه داده زندگی کنیم…
میخوام تلاش کنم…
تلاش برای حال خوبه خودم و دخترم و همسرم
میخوام امید داشته باشم…
به پیروزی وطنم به سربلندیمون به روز های خوب
میخوام نقشم رو درست ایفا کنم
نقش مادریم رو که مهم ترین نقش زندگیمه
نقش همسریمو برای همسری که با تمام فشار هایی که روشه به روم لبخند میزنه و بهم عشق میده
نمیخوام ده سال دیگه بیست سال دیگه شرمنده خورشید ۳۰ساله ایی باشم که با اخم از تو آیینه بهم نگاه میکنه…



فرزند پروری شیرمادر شیرخشک شیشه شیر پستونک ببلاک اپتامیل
اسهال واکسن دلدرد کولیک

کاش منم بتونم یه به جهنم بگم و بکنم از همه چی🥲انقد نشخوار فکری میکنم که یهو به خودم میام میبینم بهترین دوران زندگی الکی الکی تموم شده🙂

افرین چه مامان با دانشی چ مادر آینده نگری حالمو خوب کرد پیامت عزیزم

عزیزدلم اسمت خورشید؟؟

احسنتتتتت همینه 💗💗💗

به افتخار مامان آسمان 👏👏👏👏👏

من برعکس تو نسبت به همه چی ناامیدم