واقعا دیگه کم آوردم پسرم از وقتی بیدار میشه اینقدر گریه میکنه تا وقت خواب
ی بند به من چسبیده کافیه از بغلم بزارمش زمین کنارم بشینه گریه و هایی میکنه که هرکی ندونه فک میکنه دارن شکنجش میکنن
اینقدر وابسته منه ک از بس بغلمه شونه ها و کمرم از درد نابوده
اینقدر گریه میکنه وصداش تو سرمه ک مجبورم ارام بخش بخورم تا یهو دعواش نکنم
هیچ مشکلیم نداره اگر دردی چیزی داشت باید با مسکن اروم میشد حدااقل گریه وابستگیه میخواد بچسبه ب من همض
واقعا بچه اروم و ساکت هدیه خداست 😭😭😭
کولیک
رفلاکس
شیرخشک
پوشک

بچه ی من خواب شبش هم‌نابوده. هیچی ازم‌نمونده. حق دارید واقعا

یا ترس از جدایی داره، یا دندونی چیزیه، بیشتر از ماها، بچه ها گناه دارن که نمیتونن بگن چی می‌خوان🤦

و دختر منم دقیقا همینجوره نمیزاره ب هیچ کاری حتی برسم

پسر منم اینطوری شده داغونم

پسرمنم همینطوره همش به من چسبیده فقط تاخوابه من آزادم

پسر منم اینطوره🥲

وای خدای من فقط میتونم بگم خدا صبرت بده نیکا یه مدت اینجوری بود و من هنوز بخاطرش شونه درد و کمردردم