چجوری هم به بچه میرسید هم به خونه هم به غذا هم خودتون هم به همسراتون؟؟من با اینکه بچه دوممه عین کارتن خوابام خونمم انگار شده زیر پل، با بدبختی پامیشم غذا درست میکنم غصه کثیف شدن ظرفو شستن اونارو میخورم .چرااا چرا من انتقدر تنبلم با اینکه بچه دوممه اما همچنان بی دستوپام

کمکی دارم ،همسر همراه دارم و البته همسری ک تاحالاااا هیچی نخواسته نه خونه تمیز نه غذا نه هیچی)بچه مم آرومه، بچه بزرگمم کمکه بخاطر اینا میتونم

اوضاع منم مثل توعه
گاهی حتی نمیرسم موهامو شونه کنم

عزیزم همه همینیم تو اگ تمیزی میبینی و مرتبی میبینی تو فضای مجازی بدون یه موقع که تمیز شده به نمایش گذاشتن یا یه نیرو کمکی دارن،، من خودم بیشتر شبا یا وقتی مامانم خونست یکی باید بچه نکه داره تا تمیز کنم وگرنه کنار بچه میخابم یا از ترس‌بیدار شدن نمیتونم کار خاضی بکنم در حد یه جمع جور ساده
غذاهم یه وعده میپزم کلا ظهرها تنهام یه چی میپزم شبا فقط
غذاهامم‌مثل‌قبل اب‌و‌تاب نمیدم یه چیزی میپزم که دردسرش کم باشه

منم همینم وقت ندارم گاهی موهامو شونه کنم غذا درست کردن بماند

برای من انگاری زلزله شده فقط خدا کنه کسی خونه ام نیاد آبروم میره

من بچه اولمه
خیلی وقتا حتی وقت اینکه موهامو شونه کنم ندارم گوجه ای می‌بندم که معلوم نشه
دردسر غذا درس کردن و خونه و شوهر داری هم هست
عملا نمیتونم به خیلی چیزا برسم