۶ پاسخ

سلام ببخشید یک سوال بی زیط شما سرویکستون توی انومالی چندشده بود

به نظرم مسافرت لازمی
منم روحیم ریخته بهم وقت نمیکنم با شوهرم حرف بزنم
آخه شوهرم بهترین مشاوره برام❤️

تنها نیستی عزیزم
منم از خانواده ام دورم
صبحا که بیدار میشم
میبینم تو غربتم میگم این چه غلطی بود من کردم.
با اینکه ۶ ساله گذشته برام عادی نمیشه.
ان شاالله نی نی دنیا میاد سرت گرم میشه کمتر اذیت میشی.
خدا بهمون صبر بده

منم تو شهر غریبم وقتای ک دلم می گیره خودمو سرگرم میکنم وگرنه باید کل عمرم گریه کنم

تماس تصویری بگیر تاثیر داره تقریبا

بنظرم مشاوره برو.

سوال های مرتبط

مامان نی نی... مامان نی نی... هفته بیست‌وسوم بارداری
نباید بنویسیم ولی دلم گرفته ، خونه ی خانوادم انقدر حیوان مختلف توش نگهداری میکنن خیلی کثیفه ، به قدری که دیگه شوهرم دلش نمی‌کشه خونه ی مامانم اینا غذا بخوره و رفت و آمد کنه و الآنم که من باردارم رفت و آمدم یکی درمیون شده و احتمالا بخاطر سبک زندگیشون و سیستم ایمنی ضعیف بچه تا مدتها بعد زایمان خونشون نتونم برم...
در کناراین مدل زندگی رفتار های مسخره ای هم با حیوونا دارن مثلا به طوطیا با دهن غذا میدن...گربه هارو واکسن نمی‌زنن و دامپزشکی نمیبرن ، گربه تو آشپزخونه و سینک و یخچال و اون و مبل دستشویی میکنه و همسرم و حتی خانواده همسرم حساس شدن رو این رفتار...
هزار بار برا خانوادم توضیح دادم که سبک زندگیتون داره باعث میشه من هر روز سرکوفت بشنوم و رابطم با شوهرم خراب بشه و بارداریم پر از استرس و غصه باشه...الآنم که بحران داریم راجب بچه و ارتباطش با خانوادم...اینکه با توجه به سابقه ی افسردگیم باید بعد زایمان در کنار افسردگی ، دوری از خانوادم و حرص و جوش های متعددی رو تحمل کنم داره دیوونم می‌کنه و وقتی هم ابراز میکنم و بهشون میگم اصلاح کنید یا بی تفاوتی نشون میدن ، یا میگن راست میگی و حق با توعه ولی کاری نمیکنن و یا میگن زندگیه ما به تو ربطی نداره...
منم خودم از لحاظ عاطفی همش درگیر ترس از دست دادنشونم و از طرفی رابطم باشوهرم تحت تاثیره...دارم له میشم...هورمون های بارداری هم جای خود...رفتار های دیگشون هم که بماند، دائم بابت نرفتم تیکه میندازن ب شوهرم و اونو مقصر می‌دونن...یا نیش و کنایه میزنن و...اصلا یه وقتایی فکر میکنم طلسممون کردن وگرنه چرا باید انقد عجیب باشه همه چیز
چیکار باید بکنم...