من از بچه داری خیلی میترسم از اینکه بچه گریه کنه خیلی کلافه میشم اینکه باید دنبال بچه بدووم که خونه فامیل اقوام به وسایلشون دست نزنه از همه چیزش میترسم بعضی مواقع به خودم میگم برا من خیلی زود بود بخوام با اینا سر کله بزنم وحشت دارم
چیکار کنم

قبل بارداری باید ب اینا فکر میکردی ن الان .کاری نمیتونی بکنی دیگه

من دقیقا همینجورم
پسرم منو جررر داد از اذیتاش
همش صدام بالاست نکن نکن نکن 😮‍💨🤦🏻‍♀️

نباید میزاشتی باردار بشی عزیزم چون کل بچه اینایی هست که میگی

دیگهععهع دیرههههه 😂
واسه همه هست شما ک تنها اینطور نمیشی

۱۹سالته

آره سن ت خیلی کمه ..

اما مهر مادری پیدا میکنی ..

همه چیز رو یاد میگیری و ناخودآگاه انجام ش میدی ...

منم گاهی ترس میفته تو دلم.ولی خب دیگه سنم داره میره بالا

انشالله وقتی نینی دنیا بیاد و بغلش بگیری یه محبتی تو دلت میفته که انگار تمام چیزای خوب رو برای بچه ات میخوای. در مورد گریه کردن هم اغوش و شیر دادن مادر به بچه خودش یه مسکن هستش برای بچه اروم میشه. تو جریان بزرگ شدن هم قرار بگیری برات عادی میشه که یه بچه نو پا ممکنه دست به لوازم دیگران بزنه یا تو جمع سر و صدا کنه و جیغ بزنه طبیعیه... خودت سعی کن اروم باشی و هول نشی. اطرافیان هم یه سری درک میکنن دمشون گرم یه سری هم نه .. که مهم نیست رفت و امد رو کم کن. مهم اینکه بچه بازی کنی... حواست به بچه باشه اما دیگه فشار بهش نیار

نه نترس بالاخره بچه این چیزارو‌ هم داره
ولی به نظر من خوبیش اینه که سنت پایینه اعصاب و حوصله ات بیشتره ، انرژی بیشتری میتونی برای بچه ات بزاری، من اگه به گذشته برگردم زودتر بچه دار میشدم قبلنا خیلی اعصابم قویتر بود خیلی حالو حوصله داشتم الان دیگه حوصله خودمم ندارم ولی همین بچه ها هستن که به ادم روحیه میدن

منم دقیقن مثل تو ادم حساس و مظطرب و وسواسی هستم و این عادتمون بیش از حد بده برامون باید ی طوری کنترلش کنیم