از،خودم بدم میاد حالم بهم میخوره دلم برای بچه تو شکمم میسوزه میگم حقش نبود همچین مادر بدی داشته باشه بمیرم واقعا سر پسرم خودم خاسم جونم براش میرفت تو شکمم بود اینم دوسش دارما ولی نمیدونم چرا ذوقی ک باید و ندارم بخاطر مشکلاتم گاهی میگم نباید این میشد نمیتونم بارداری تحمل کنم میترسم خدا قهرش بگیره ولی دست خودم نیست نمیدونم چند چندم اصلا با خودم جیگرم کباب میشه برای این بچه تو شکمم

دیروز یه نفر بهم گف تو خدای اون بچه ای
بچه تو شکمت پناهی جز تو نداره
سعی کن اروم باشی
و کم‌کم‌بپذیری

عزیزم هورمونات بهم ریخته نگران نباش بااین حرفات خدا قهرش نمیگیره چون میدونه حست حرفات ازته دل نیست وگرنه هیچ مادری حس بدی به بچه ش نداره نگران نباش این دورانتم زود میگذره

منم همین بودم سر دومی
انقد گریه میکردم حالم بد بود
شوهرم میگفت بندازیمش
درصورتی که خودش بدون جلوگیری رابطه داشت چندبار و میدونست ممکنه بشه. نمیخواستم بچه ولی این حرفش بیشتر حالمو بد میکرد. الان جون میده براش. عین باباشه 😅

عزیزم بارداریت ناخواسته بود ؟

ببخشید ک طولانی شد گفتم بهت بگم واقعا بچه ها متوجه احساس مادرشون میشن سعی کن رو خودت کنترل داشته باشی و این حس رو بهش ندی ک دوسش نداری

بچه اولم دختر بود بعد ۷روز ک به دنیا اومد از دست دادمش یکسال گذشته منوباباش هنوز درگیرشیم هنوز گریه میکنیم و دلمون دخترمونو میخواد تازه باردار شدم و همش خواب میبینم بچم پسره ازوقتی باردار شدم کارم شده گریه زاری بچه تو شکمم رو دوس دارما ولی همش یاد دخترکم هستم همش یاد بارداری اولیم هستم ب این اصلا محبت نکردم ن باهاش حرف زدم ن محبت کردم دوسش دارما خوشحالم هستم ک خدا بهم دادش ولی دلم کامل پیش دخترمه
یه شب خواب دیدم ک زایمان کردم یه بچه خوووووشگل تپل گذاشتن بغلم انقد این بچه خوشگله ک من همش با تعجب میگم واقعا این بچه منه این پسر منه ولی بچه نگاهم نمیکنه و بهم اخم میکنه و میخواد از بغلم بیاد بیرون بعد همینجور ک نگاهش میکنم میگم چرا میخای بری من اینقدر تورو دوست دارم میخامت چرا ازمن فرار میکنی همینجور ک نگاهشش میکنم متوجه میشم ک داره باهام حرف میزنه میگ تو اصلا منو دوس نداری من تو شکمت بودم اصلا برات مهم نبود اصلا به من محل نمیدادی منو دوس نداشتی الان ک منو دیدی میگی دوست دارم دیگ مهم نیس ک من اون موقع هیچکسو جز تو نداشتم تو پناه من بودی ولی دوسم نداشتی خداشاهده مو ب تنم سیخ شد بیدار شدم فقط گریه میکردم عذاب وجدان داشتم دیگ الان هر دقیقه دست میکشم شکمم باهاش حرف میزنم محبت میکنم تو فکرمم اونه چون بچه دقیققققق حس مادرشو میفهمه و میگیره

وای منم بچه سوومه بارداریم نصف شده هنوز انگار ن انگار اصلا ن ذوقی دارم ن هیچی

عزیزم طبیعیه خودت رو سرزنش نکن منم بعضی روزا همین حسارو دارم، تو بارداری هورمون های آدم بهم میریزه احساساتش متناقض میشه، حتی بعضیا بعد زایمان هم بخاطر افسردگی زایمان این حسارو دارن، اگه میبینی خیلی تحت تاثیر این افکار هستی حتما از روانشناس کمک بگیر، ولی خودتو سرزنش نکن تو مادر بدی نیستی اینا همش طبیعیه

منم مثل تو خواهر😭

عزیزم‌ناشکری نکن ،حال بدت علاوه بر مشکلاتت بخاطر هورمونات هم هست حس گناه نداشته باش اگه لازمه با یه مشاور صحبت کن

عزیزم همه مشکل دارن ولی باید ساخت زیاد سخت نگیر