سلام دوستان ،میگم من مادر بدیم یاشماهم مثل منید پسرم خیلی اذیت میکنه ب حرف گوش نمیده لج میکنه دادمیزنه شما کلاس اینا ثبت نام کردید؟براشون ..خیلی عصبیم میکنه همش دادمیزنم سرش اصلن دوس ندارم دادبزنم سرش همش گوشی میخاد
با کارای خونه،آشپزی،تمیزکاری واقعن خیلی خسته میشم پسرمم باکاراش خیلی ناراحتم میکنه حس میکنم خیلی مادربدی هستم بعضی وقتاهم اونقد حرصم میده نمیتونم کنترل کنم خودمو بشگون میگیرمش خیلی عذاب وجدان میگیرم هزینه مهد خیلی زیاده؟هفته ای دوبار بره؟؟چون جایی نمیتونم ببرمش
تب# واکسن# رفلاکس#اسهال#حساسیت پروتیین گاوی#

کاش دوره فرزند پروری بگذرونید یا حداقل کتابشو بخونبد، وقتی مطمئن بشیذ رفتارای بچه طبیعیه و یاد بگیرید چجوری در حد سنش باهاش حرف بزنید رفتار کنید و چجوری همکاریش رو جلب کنید هم خودتون راحت میشید هم بچه. مطمئنن مادر خوبی هستی فقط آگاهی کمتری داری عزیزم که خودتو فرسوده کرده و احتمالا لجبازی بچه که طبیعیه رو فعال کرده. پیشنهادم خوندن کتاب نیک سرشت هست خیلی زود رابطه ت بهتر میشع با گل پسرت.

منم همینم خواهر با این اوضاع مغزم رد داده ۴۵رو شهرستانم جرات نمیکنم برگردم کرج ۱۰ساعت فاصله س میترسم برگردم باز بزنن شوهرم میگه من برمی‌گردم خبری نشد میام دنبالتون از این ور پسر م بهونه میگیره یاد گرفته گوشی دستش بگیره اینجا خسته م

عزیزم اگه میتونی روز ییبار خودت یا همسرت یکی دوساعتی پسرت رو ببر بیرون پارک همین ماشین شارژیشو بردار ببر بیرون برونه
بچه میخواد بازی کنه باید همکاری کنی باهاش همش وقتتو واسه کاره خونه نذار هر روزم نشده یک روز درمیون باهم برید بیرون من خیلی میبرم بیرون کارامو تند میکنم هم خودم هوام عوض میشه هم پسرم همش خونه بودنی اونم کلافه میشه همش پای تی وی میشینه هم من

منم همینم خواهر بخاطر شرایط بد زندگیه الان چند روزه آتش بس شده رفتارم خود ب خود خیلی بهتر شد با دخترم ، لعنت ب باعث و بانی این اوضاع

تنها نیستی من که رد میدم کلا

دخترم چقدر ماشین شارژی دوست داره براش بخرم ولی خونه ام کوچیکه نمیتونم بگیرم براش 😢

قبلا بچه ها همبازی داشتن تو محل ولی الان همه زندونی تو خونه هاشونن حق دارن
پسرم منو پیرکرده ولی تقصیراون نیس مقصرمنم بااین شرایط بچه دارشدم

همبازی نداره بچت بین بچه های همسایه؟؟؟؟

وای چقدر منی 😒

عزیزم نیشگون میگن خیلی بده بچه رو عصبی می‌کنه ..نگیر...پشت دستی بزن ولی نیشگون نگیر

من با خودم میبردم کلاس نقاشی خلاق و سفالگری،واقعا خیلی خوب بود ولی الان متاسفانه کلاس ها تعطیل هستن و پسرم تو خونه خیلی کلافست.دیگه چاره ای نیست مجبوریم یه جوری مشغولشون کنیم.
ولی طبیعیه ادم گاهی بهم بریزه یا عصبی بشه

درد مشترک

تبریز دوران جنگ اروم بود مگه؟؟ الان معلوم نیست عزیرم شرایط چجوریع؟بخوای کلاس ببری یا مهد الکی شهریه میدی فقط