امروز هفت روزه که مامان شدم ، نصف بیشتر روزاشو بستری بودم چون به مشکل خوردم ، ولی الان دوسه شبه که خونه ام و بچه داری می‌کنم حس می‌کنم خیلی چیزا فرق کرده و دیگه نمیتونم مثل قبل باشم ، نمی‌دونم یه حس عجیبی دارم همش حس می‌کنم دیگه مال خودم نیستم همش بغض دارم یجورایی دلم برا خودم تنگ میشه ، به این فکر می‌کنم برم خونه خودم چجوری به همه کارا برسم کی وقت کنم بخوابم کی زندگی کنم ، الان خیلی شرایط بدیه آیا عادت می‌کنم بهش آیا طبیعی میشه همه چی یا همه چی همینقدر سخت میمونه ، برا شیر دادن اذیتم برا آروغ گرفتن اذیتم برا خوابوندنش اذیتم نمیفهمم چیکار می‌کنم سردرگمم لا اینکه بقیه کمکم هستن ولی بازم کم آوردم نمیفهمم زندگی چجوری میگذره بنظرتون درست میشه همه چی ؟

همش طبیعیه اتفاق بزرگی برای بدنت افتاده بزرگ ترین تغییر هورمونی رو تجربه کردی و اولین باره داری مادر میشی فعلا فقط آروم باش و استراحت کن سعی کن بیشتر از مامانت کمک بگیری به مرور همه چی درست میشه ،کم کم یاد میگیری چیکار کنی

عزیزم هنه ایناوطبیعیه
منم اینطوریم
ولی سعی کن به جیزهای خوب فک کنی
اینکه ی نی نی خوشگل داری
اینکه خانوادت بزرگتر شده
اینکه مادر شدی و قراره ازش مواظبت کنی
منم مث توام ولی سعی میکنم کارهای سختو برای خودم‌شیرین کنم وگرنه ادم افسردگی میگیره

من بارداری اولمه میخام زودتر بچمو صحیح سالم ببینم سختیارو ب جون میخرم تجربه هم ندارم ولی خیلی شیرینه

زندگیمون هم هیچوقت مث قبل نمیشه،نه که بدتر میشه ولی وارد فاز جدیدی شدیم باید زندگی جدیدمونو قشنگ کنیم تا لذت ببریم ازش،مث کسی که وارد دانشگاه و یه رشته سخت شده،هم خیلی سخت تر شده و نه حاضری بری عقب چون میدونی الان بهتره

حدودا 20 روز که بگذره خیلی بهتر میشی،اوایل هم تغییر هورمونی خیلی زیادی هست هم بدنت ضعیفه هم درد داری هم یهو همه چی تغییر کرده اصلا وضعیت خیلی بدیه،مث برزخ میمونه. بعدا که کم‌کم خودتو پیدا کنی خیلی بهتر میشی. من خودم بچم تازه دوماهش شده یه هفته هس که خیلی دوسش دارم،تا هفته قبلی فک کنم بوسش هم نکرده بودم.

عادت می‌کنی کم کم همه چیز درست میشه منم دقیقا همین حس داشتم

همه چی درست میشه عادی میشه یه روزی میاد که این کارارو نکنی دلت تنگ میشه یا کس دیگه بخواد اینکارارو بکنه اعصابت بهم میریزه‌ اینو کسی میگه که هر روز تا ۱۲ ۱ظهر خواب بود الان فقط ۳ساعت میخوابم ولی باز شاکی نیستم

وای من بیست روز اول تمام مدت گریه میکردم چنان دلتنگ و دلگیر میشدم که حد نداشت، هیچ چیزی هم نمیخوردم معده درد شدید گرفته بودم

رفتم پیش روانپزشک دارو داد اما نخوردم گفتم به خودم زمان بدم، دیگه از 20 روز که گذشت خیلی بهتر شدم
الان که خوبم و خوشحالم که دخترم و دارم
تو هم نگران نباش مطمئن باش یک ماه دیگه خیلی بهتره حالت

فقط تنها نمون سعی کن دورت شلوغ باشه تا بگذره

منم همینطور
صب چنان بغضی داشتم دوس داشتم پیش شوهرم بخوابم بغلش کنم رفتم کنارش گریم گرف😭😭😭

کاملا درکتون میکنم منم مثل شما بودم
یکی از دلایل این حس جدا از مسئولیت سنگینی بچه داری تغییر هورمون های بدن هست اما بهتون قول میدم رفته رفته اوضاع بهتر میشه و این شرایط ثابت نیست
هم نوزاد بزرگتر میشه و کارهاش کمتر میشه هم ما با شرایط جدید تطبیق پیدا میکنیم
الان من نسبت به بیست روز پیش خیلی احساس های بهتری دارم

همه این بیدار خوابی ها اذیت شدن ها یه حس خیلی شیرینه که با کل ذوق و شوق باید بگذرونی چون بچه خیلی زود بزرگ میشه 🥲من بچه اولم الان سه سالشه فکر میکنم چند روز پیش به دنیا اومده بود ولی دلم برای وقتایی که نی نی بود تنگ شده

اره عزیزم هممون همینطوری بودیم روزای اول بعدش درست میشه

خواب رو که بزار کنار مگر اینکه بچه بزرگتر بسه و غذا خوز که شیر نخوره اونجوری میتونی بخوابی ولی اصلا نمیتونی بخوابی نگران نباش میرسی توکلت به خدا باشه من که از اول خونه خودم بودم

عادت میکنی عزیزم درست نمیشه..
مثل ما ک عادت کردیم ..
بازم خداروشکر تنشون سلامت❤️🩵
قدمشم مبارکتون