این آقا پسرِ من که عمرِ مامانشه، علاقه ی بی نهایتی به جاروبرقی داره البته فقط وقتی خاموشه، از روشنش که خیلی میترسه، هر روز از صبح باید جارو برقی و مشتقاتش رو بیارم بیرون از کمد و بدون اغراق بیشتر از پنجاه بار میگه بیا این دسته و سر جارو رو بهش وصل کن و بعد از پنج ثانیه میگه بیا جدا کن و این چرخه بارهااا تکرار میشه😆😆😆. امروز برده بودمش خانه بازی حدود چهل دقیقه فقط داشت با جاروبرقی اسباب بازی اونجا همه جارو جارو میزد و خسته نمیشد😂😂😂😂😂 به زور بردمش با وسایل دیگه هم بازی کنه

تاپیکت منو برد به یکی دوسال پیش خودمون....
باورت میشه ما یه جارو برقی از دست رایبد سوزوندیم، حالا شکرخدا کن پسرت به خاموشش قانع، رایبد نمیشد جاروبرقی جلوش بیاری اگر جارو می‌دید تا مرز سوختن باید جارو میکشید، برام این موضوع تبدیل به معضل شده بود، باباش میبردش بیرون تا من جارو بکشم بعدم که تمام میشد جارو صدجا پشت و پَسل پنهان میکردم نبینتش که دیگه روزگار نداشتم....
آخرش یکسال شب عید که دیگه جارو نمیشد جمع باشه و دم دست بود اینقدددددددر روشن گذاشت و جارو کشید تا موتورش سوخت😂

باز پسر من میگه در قابلمه بده می‌بره رو سرامیک میچرخونه تا شب کارش همینه صدای چرخیدن در قابلمه مدام تو‌ گوشمه

ای خدااا چقد حرف دل منو زدی خواهر